Józef Petruk (ur. 1 lipca 1923 w Świerżach, zm. 1 sierpnia 2018) – generał brygady LWP.

Życiorys Do 1939 skończył 4 klasy gimnazjum. 1 sierpnia 1944 wstąpił do WP, 1 marca 1945 skończył Oficerską Szkołę Artylerii w Chełmie, po której ukończeniu został promowany do stopnia podporucznika w korpusie oficerów artylerii. Po promocji brał udział w forsowaniu Nysy Łużyckiej, walkach pod Budziszynem i operacji praskiej jako dowódca plutonu ogniowego 58 pułku artylerii przeciwpancernej 14 Brygady Artylerii Przeciwpancernej 2 Armii Wojska Polskiego.

Od lipca 1945 dowódca baterii w 54 pułku artylerii lekkiej. W 1947 skończył ze stopniem kapitana Kurs Doskonalenia Oficerów w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu i został oficerem taktyczno-wyszkoleniowym w 22 pułku artylerii lekkiej w Sulechowie (5 Dywizja Piechoty). Od lutego 1948 był pomocnikiem szefa Sztabu Inspektora Artylerii w Dowództwie Okręgu Wojskowego nr III w Poznaniu. Od grudnia 1948 p.o. dowódcy 22 pułku artylerii lekkiej w Sulechowie. Od grudnia 1949 do stycznia 1951 przebywał na kursie w Wyższej Oficerskiej Szkole Artylerii w Leningradzie. Po powrocie do kraju został dowódcą 23 pułku artylerii lekkiej w Bielsku-Białej. Od 29 września 1952 dowódca artylerii 29 Dywizji Piechoty w Bielsku-Białej. W latach 1954–1955 przebywał na Wyższym Kursie Akademickim w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie, potem od października 1955 do października 1956 dowódca artylerii 2 Korpusu Armijnego w Poznaniu.

Od października 1956 do lipca 1957 dowódca 10 Dywizji Artylerii Armat, a następnie 31 Brygady Artylerii Armat w Głogowie. Od maja 1962 do stycznia 1963 przebywał na Wyższym Kursie Dowódczym w Akademii Artylerii w Leningradzie. Od stycznia 1963 zastępca szefa artylerii Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu. Od sierpnia 1963 do lipca 1965 studiował w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. Po powrocie do kraju został dowódcą grupy organizacyjnej w celu sformowania 36 Brygady Artylerii w Biedrusku. Od 2 września 1967 szef Wojsk Rakietowych i Artylerii ŚOW we Wrocławiu. 5 października 1971 na mocy uchwały Rady Państwa PRL otrzymał nominację na stopień generała brygady; nominację wręczył mu w Belwederze 11 października 1971 przewodniczący Rady Państwa Józef Cyrankiewicz. Od 22 października 1975 zastępca dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego ds. obrony terytorialnej i dowódca garnizonu Wrocław. Prezes Wojskowego Klubu Sportowego Śląsk Wrocław (do stycznia 1987). Od czerwca 1986 członek Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki.

W okresie stanu wojennego w Polsce (1981-1983) był dowódcą Okręgowej Grupy Operacyjnej przy Dowództwie Śląskiego Okręgu WojskowegoStan Wojenny w Polsce 1981-1983, pod redakcją A. Dudka, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2003, str. 33.

Od października 1986 główny specjalista w Kierownictwie Głównego Kwatermistrzostwa WP w Warszawie. 12 maja 1989 zakończył zawodową służbę wojskową i przeszedł w stan spoczynku.

Mieszkał we Wrocławiu, gdzie działał w Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych oraz Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy WP. Został pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim. mały|Grób gen. Józefa Petruka na Cmentarzu Grabiszyńskim

Odznaczenia i wyróżnienia Order Sztandaru Pracy II klasy Order Virtuti Militari V klasy (1945) Krzyż Walecznych Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1978)We Wrocławiu sportowe święto WKS, "Żołnierz Wolności", nr 280, 28 listopada 1978, s. 8. Złota odznaka "Zasłużony dla woj. wrocławskiego" (1978)We Wrocławiu sportowe święto WKS, "Żołnierz Wolności", nr 280, 28 listopada 1978, s. 8. Krzyż Wojenny Czechosłowacki 1939 Wpis do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich (1979) I wiele innych.

Przypisy

Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s. 153-155.

Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (Polska Ludowa) Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojennym Czechosłowackim 1939 Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Oficerowie artylerii Wojska Polskiego 1943–1989 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Wojskowi związani z Wrocławiem Kategoria:Wyróżnieni wpisem do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich (1972–1989) Kategoria:Zmarli w 2018 Kategoria:Oficerowie 23 Kołobrzeskiego Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Dowódcy pułków artylerii ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Dowódcy brygad ludowego Wojska Polskiego