Rodney Cline Carew (ur. 1 października 1945) – amerykański baseballista pochodzenia panamskiego, który występował na pozycji pierwszobazowego i drugobazowego przez 19 sezonów w Major League Baseball.
Carew podpisał kontrakt jako wolny agent z Minnesota Twins w czerwcu 1964 roku i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Orlando Twins i Wilson Tobs. W MLB zadebiutował 11 kwietnia 1967 w meczu przeciwko Baltimore Orioles, w którym zaliczył dwa uderzenia na cztery podejścia. W sezonie 1967 został wybrany najlepszym debiutantem i po raz pierwszy w karierze wystąpił w Meczu Gwiazd.
W sezonie 1977 miał najlepszą w lidze średniej uderzeń 0,388 (w sumie zwyciężał w tej klasyfikacji siedmiokrotnie w latach 1969, 1972–1975, 1977–1978), najwięcej zdobytych runów (128), uderzeń (239) i triple'ów (16), najlepszy on-base percentage (0,449), drugi w lidze slugging percentage (0,570), trzeci pod względem zdobytych double'ów (38) i został wybrany MVP American League.
W lutym 1979 w ramach wymiany przeszedł do California Angels. 4 sierpnia 1985 w meczu przeciwko Minnesota Twins zaliczył 3000. uderzenie w karierze. Po raz ostatni wystąpił 5 października 1985. Po zakończeniu kariery był między innymi trenerem pałkarzy w California Angels i Milwaukee Brewers. W 1991 został wybrany do Galerii Sław Baseballu.
+ Nagrody i wyróżnieniaNagroda/wyróżnienieLataŹródło MVP American League 197718× All-Star 1967, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 19751976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984 AL Rookie of the Year Award1967 Roberto Clemente Award1977Baseball Hall of Fame od 1991# 29 zastrzeżony przez Angels1986# 29 zastrzeżony przez Twins1987
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Minnesota Twins Kategoria:Baseballiści California Angels Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Urodzeni w 1945