thumb|Grób Michała Wołowskiego na Starych Powązkach w Warszawie Michał Wołowski (ur. 19 grudnia 1851 w Mławie, zm. 18 maja 1900 w Warszawie) – polski aktor, dyrektor teatru, dziennikarz.
Życiorys Syn poborcy podatkowego Tomasza i Józefy z Maleszewskich. Ukończył Szkołę Główną w Warszawie, studiował medycynę w Krakowie i w Monachium. W latach 1871–1872 występował w teatrach Krakowa i Lwowa, a następnie zrezygnował z kariery aktorskiej i podjął pracę dziennikarską.
W 1872 założył z Kazimierzem Bartoszewiczem czasopismo „Pochodnia”. Po 1875 w Warszawie przez pewien czas redagował „Kurier Codzienny” po ustąpieniu Tadeusza Hiża. Był felietonistą w „Tygodniku Romansów i Powieści” (1885) i stałym współpracownikiem „Kuriera Warszawskiego” oraz „Kłosów”, w których m.in. zamieścił informację o „Dzienniku Łódzkim”, oceniając go jako „najpoważniejszy, największy i najlepiej redagowany” spośród innych pism prowincjonalnych„Kłosy” 1884 nr 997..
Od jesieni 1895 do wiosny 1900 był dyrektorem teatru „Victoria” w Łodzi: „Dyrekcja Michała Wołowskiego (29 września 1895 – 30 kwietnia 1900) wyróżniała się wysokim poziomem repertuaru (…)”. W 1896-1899 latem zespół Wołowskiego grał w Warszawie, w marcu 1898 oraz w marcu i kwietniu 1900 w Petersburgu. Wołowski zmodernizował mieszczący się na dziedzińcu posesji przy ulicy Piotrkowskiej 67 (w miejscu dzisiejszego kina Polonia) budynek teatru „Victoria”, w którym założył światło elektryczne (1895). Mimo zasiłku miłośników sceny (10 000 rubli) zbankrutował w kwietniu 1900 roku i zmarł 18 maja tego rokuKronika teatru łódzkiego 1888-1988, [w:] Sto lat stałej sceny polskiej w Łodzi 1888-1988 pod redakcją Anny Kuligowskiej. TPŁ, Łódź 1993 s. 280..
Zawdzięczamy mu zorganizowanie pierwszej na ziemiach polskich sceny ludowej w Łodzi na Księżym Młynie w samym środku robotniczego osiedla Towarzystwa Akcyjnego Wyrobów Bawełnianych Karola Scheiblera przy poparciu Anny ScheiblerowejAnna Kuligowska Łódzka publiczność teatralna w XIX wieku, [w:] Sto lat stałej sceny polskiej w Łodzi 1888-1988 pod redakcją Anny Kuligowskiej TPŁ, Łódź 1993 s. 202..
W 1897 współredagował „Rozwój”, „miał nawet w redakcji swój stolik i pierwszą kronikę tygodniową napisał”. Napisał artykuł programowy „Rozwoju”, lecz wkrótce „obraził się śmiertelnie, zabrał swoją teczkę i nie wrócił więcej do redakcji”XV-lecie „Rozwoju” s. 7..
Współpracował z „Gońcem Łódzkim”.
Zmarł 18 maja 1900 w Warszawie„Goniec Łódzki” 1900 nr 115., został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 243-2-10). Nabożeństwo żałobne odprawił ks. Kiełduszycki, w pogrzebie uczestniczyli W. Czajewski z „Rozwoju” i K. Młodowski z „Gońca Łódzkiego”.
Przypisy
Bibliografia Kempa A. Sylwetki łódzkich dziennikarzy i publicystów, Oficyna Bibliofilów, Łódź 1991 Słownik biograficzny teatru polskiego 1765–1965. Warszawa 1973 Chańko Jan Gazeta „Rozwój” (1897–1915). Studium źródłoznawcze. Łódź 1982 s. 28–29 Sto lat stałej sceny polskiej w Łodzi 1888-1988 pod redakcją Anny Kuligowskiej TPŁ, Łódź 1993, .
Linki zewnętrzne Alcybiades: fragment dramatyczny w 1-ym akcie / Michał Wołowski. – Warszawa, 1889. Trefniś i lutnista: fragment dramatyczny w 1-ym akcie / oryginalnie napisany przez Michała Wołowskiego. – Warszawa, 1884.
Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Głównej Warszawskiej Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Dyrektorzy teatrów w Polsce Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1900 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Dziennikarze związani z Łodzią Kategoria:Aktorzy teatralni związani z Łodzią Kategoria:Dyrektorzy teatrów w Łodzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Mławie