– czeski i japoński przedsiębiorca, polityk i działacz społeczny, senator, członek Izby Poselskiej, a od 2025 jej przewodniczący. Brat polityka Hayata Okamury.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Tomio Okamura urodził się 4 lipca 1972 w Tokio; jego matka była Morawianką, a ojciec miał pochodzenie japońsko-koreańskie. Dzieciństwo spędził częściowo w Japonii, a częściowo w Czechosłowacji. Gdy jego matka zachorowała, mieszkał z młodszym bratem w domu dziecka w Mašťovie. Jak wspominał, na skutek znęcania się nad nim w tej placówce przez pewien czas zmagał się z jąkaniem. W Czechosłowacji ukończył szkołę podstawową i technikum chemiczne, następnie wyjechał do Tokio. Początkowo wykonywał tam proste prace fizyczne, m.in. jako śmieciarz i sprzedawca jedzenia w kinie.
Działalność biznesowa i społeczna W wieku 21 lat przyjechał ponownie do Czech, gdzie początkowo pracował jako nauczyciel japońskiego, potem krótko jako przewodnik dla japońskich turystów. Wkrótce zaczął prowadzić biuro podróży organizujące wycieczki dla Japończyków do Czech i Słowacji. Udało mu się podpisać kontrakt na wyłączność z jednym z największych japońskich biur podróży w dziedzinie obsługi ruchu turystycznego do byłej Czechosłowacji.
Ponadto w październiku 2003 został wydawcą pisma „Pivní magazín”. W latach 2004–2005 współpracował z praskim biurem BBC jako komentator ds. japońskich. W 2004 zaangażował się także w prace Stowarzyszenia Biur Podróży Republiki Czeskiej (AČCKA), którego w 2009 został wiceprzewodniczącym. Został też patronem fundacji opiekującej się dziećmi i stowarzyszenia zajmującego się problematyką boreliozy.
Autor książki Tomio Okamura – Český sen, która w 2010 była jedną z dziesięciu najlepiej sprzedawanych publikacji w Czechach. Dużą popularność zyskał reality show Den D, w którym wybierał osoby, którym przekazywał pieniądze na uruchomienie własnego biznesu.
Działalność polityczna Rozpoznawalność zyskał, wygłaszając populistyczne i kontrowersyjne poglądy. M.in. poparł pomysł przesiedlania Romów do Indii, które wysunęli czescy neonaziści. Wycofał się z niego, gdy zaczął być łączony z tymi środowiskami.
W 2012 został wybrany do Senatu z powiatu Zlin, zdobywając około 66% głosów w okręgu. W kampanii wyborczej postulował wprowadzenie odpowiedzialności majątkowej i karnej dla urzędników za podejmowane decyzje oraz obowiązku składania oświadczeń majątkowych przez osoby posiadające ponad 20 mln koron czeskich. Jesienią 2012 zadeklarował udział w wyborach prezydenckich w następnym roku. Najszybciej spośród wszystkich kandydatów zgromadził wymagane 50 tys. podpisów, z których część została jednak podważona w toku rejestracji, przez co ostatecznie nie mógł wystartować w tych wyborach. W kampanii skupił się głównie na walce z korupcją. W 2013 założony i kierowany przez niego Świt Demokracji Bezpośredniej w wyborach parlamentarnych uzyskał blisko 6,9% głosów, zdobywając 14 mandatów poselskich. Tomio Okamura objął wówczas miejsce w niższej izbie czeskiego parlamentu. W 2015, po rozłamie w swoim ugrupowaniu, założył nową nacjonalistyczną i eurosceptyczną partię pod nazwą Wolność i Demokracja Bezpośrednia. Partia ta w wyborach parlamentarnych w 2017 otrzymała 10,6% głosów i 22 mandaty poselskie, z których jeden przypadł jej liderowi.
W 2021 i 2025 Tomio Okamura z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję. W listopadzie 2025, po zawarciu koalicji przez ANO 2011, SPD i partię Kierowcy dla Siebie, został wybrany na przewodniczącego Izby Poselskiej.
Przypisy
Kategoria:Czescy przedsiębiorcy Kategoria:Członkowie Izby Poselskiej Republiki Czeskiej Kategoria:Czesi pochodzenia japońskiego Kategoria:Czesi pochodzenia koreańskiego Kategoria:Senatorowie Republiki Czeskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Tokio Kategoria:Urodzeni w 1972