Liceum Pedagogiczne nr 1 w Szczecinie – liceum pedagogiczne utworzone w Szczecinie 1 września 1946, od września 1960 wchodzące w skład nowego Liceum Pedagogicznego w Szczecinie, utworzonego przez scalenie dwóch szkół (LP nr 1 i LP nr 2).

Tło historyczne Utworzenie Liceum Pedagogicznego w powojennym Szczecinie było odpowiedzią na braki kadrowe w powstających w mieście nowych szkołach podstawowych, przyjmujących dzieci polskich osiedleńców przybywających coraz liczniej na Pomorze Zachodnie.

Dane dotyczące liczby polskiej ludności miasta w pierwszych latach po zakończeniu wojny są bardzo niepewne – był to m.in. okres wysiedleń niemieckich mieszkańców miasta, przepływu wysiedleńców z sąsiednich województw i osiedlania się Polaków. Liczba ludności polskiej i niemieckiej ulegała wahaniom ze względu na przedłużający się okres władzy sowieckich komendantur wojennych; budziło to nadzieję Niemców na włączenie Szczecina do sowieckiej strefy okupacyjnej (przez pewien okres część wysiedlonych wracała do miasta, podczas gdy opuszczali je Polacy). Szacuje się, że w maju 1945 liczba polskiej ludności Szczecina wzrosła z około 200 do około 4300 osób, a w lipcu 1945 w Szczecinie przebywało tylko 1100 Polaków i około 83 tys. Niemców. Zahamowanie powrotów Niemców i przyspieszenie osiedlania się Polaków nastąpiło dopiero po konferencji poczdamskiej (2 sierpnia 1945). Do Szczecina powróciła polska administracja, z pierwszym prezydentem miasta – Piotrem Zarembą. Liczba polskich mieszkańców pod koniec 1947 osiągnęła ok. 130 tys. osób. Około 55% stanowili osiedleńcy z „Polski centralnej”, a ok. 31% – wypędzeni z Kresów Wschodnich (w większości – mieszkańcy wsi i małych miasteczek tego regionu).

Pierwsze polskie szkoły – podstawową i liceum – otwarto już 2 września 1945 przy al. Piastów 12; podstawowa (Publiczna Szkoła Powszechna nr 1, klasy I–VII, kier. Władysław Sykuła) miała zaledwie 36 uczniów, a gimnazjum i liceum – 148 uczniów. Historycy Szczecina zanotowali, że pod koniec miesiąca było ich już około 300. W październiku otwarto w pobliżu Publiczną Szkołę Powszechną nr 2 (ul. Bolesława Śmiałego 41, kier. Tadeusz Chudy). Do końca roku szkolnego 1945/1946 uruchomiono 5 kolejnych szkół powszechnych w innych dzielnicach miasta. Pierwsze koedukacyjne gimnazjum i liceum przekształcono w szkołę żeńską Janiny Szczerskiej (I LO, „Szczerytki”, al. Piastów 12) i szkołę męską (II LO, kier. Franciszek Białous), przeniesioną 4 października 1946 na ul. Henryka Pobożnego (nazywaną „Pobożniakiem”). W następnych latach liczba szkół uległa zwiększeniu (zob. np. tabela dotycząca szkół podstawowych), jednak brakowało nauczycieli.

+ Stan organizacyjny szkół powszechnych w SzczecinieU/N – przeciętna liczba uczniów na nauczyciela Rokszkolny Liczbaszkół Liczbanauczycieli Liczbauczniów U/N 1946/1947 17 120 5791 48 1947/1948 23 108 8024 74 1948/1949 31 254 11604 46 1949/1950 34 303 13305 44 1955/1956 36 488 22181 45 1956/1957 42 637 26260 41 1957/1958 48 741 30117 41 1958/1959 58 926 35502 38 1959/1960 62 1046 40804 39

Historia szkoły thumb|240px|Siedziba liceum w latach 1946–1950,Szczecin, ul. Jagiellońska 41 W 1946 do Szczecina przyjechał Bolesław Sadaj, któremu powierzono zadanie zorganizowania kształcenia kadry pedagogicznej. We wrześniu 1946 otworzył Liceum Pedagogiczne nr 1 przy ul. Jagiellońskiej 41 z internatem i ze szkołą ćwiczeń przy ul. Bolesława Śmiałego 44 (dyr. Władysław Prynkiewicz)We wrześniu 1946 w Szczecinie działało 17 szkół podstawowych, 2 średnie ogólnokształcące i 6 zawodowych, wśród nich (poza LP nr 1) m.in. Miejskie Gimnazjum Kupieckie i Liceum Handlowe – pierwsza szkoła zawodowa w mieście (ul. Felczaka 26), Miejskie Liceum Techniczne – druga szkoła zawodowa (ul. Pułaskiego 10 – później gmach Wydziału Chemicznego Wyższej Szkoły Inżynierskiej, „Stara Chemia” przy skwerze im. Janiny Szczerskiej), prywatna Wojewódzka Szkoła Muzyczna (dyr. Wacław Piotrowski).. W dalszej historii szkoły wyróżniane są wydarzenia: 1949 – nadanie nazwy Liceum Pedagogiczne TPD 1950 – przeniesienie na ul. Wielkopolską 1952 – przywrócenie nazwy Liceum Pedagogiczne nr 1 (LP nr 1) 1958 – utworzenie oprócz LP nr 1 – Studium Nauczycielskiego II (org. Olga Tustanowska)Pierwsze Studium Nauczycielskie (I SN) w Szczecinie (org. Marian Kossowski) powstało w 1954 obok LP nr 2 przy ul. Tarczyńskiego. Drugie Studium Nauczycielskie (II SN) prowadziło studia dzienne (do 1970), zaoczne (do 1971) i eksternistyczne. 1960 – połączenie LP nr 1 z LP nr 2; pierwszą siedzibą połączonego Liceum Pedagogicznego był budynek przy ul. Wielkopolskiej 14 (obecnie – Zespół Szkół Specjalnych Nr 12: Szkoła Podstawowa Specjalna Nr 67, Gimnazjum Specjalne Nr 50) 1963 – nadanie imienia Władysława Spasowskiego 1966 – przeniesienie Liceum Pedagogicznego im. Władysława Spasowskiego do budynku przy placu Mariackim 1 1968 – utworzenie Wyższej Szkoły Nauczycielskiej (ul. Wielkopolska 15) obok II Studium Nauczycielskiego

Profil liceum Szkoła prowadziła: dzienne liceum pedagogiczne (LP) Kursy Wieczorowe dla Dorosłych (od 1947) Kursy dla Wychowawczyń Przedszkoli (1948–1951) Komisje Rejonowe dla nauczycieli czynnych zawodowo, którzy nie ukończyli szkół średnich (1947–1953) Państwowe Kursy Nauczycielskie (PKN) uzupełniające wykształcenie pedagogiczne nauczycieli po maturze ogólnokształcącej Korespondencyjne Liceum Pedagogiczne (1953–1960) W latach 1952–1955 w programie dziennego LP wyodrębniono dwie specjalizacje – organizatorów harcerstwa i opieki nad dzieckiem.

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Szkoły w Szczecinie Kategoria:Śródmieście-Północ