Mariano Rampolla del Tindaro (ur. 17 sierpnia 1843 w Polizzi Generosa, zm. 16 grudnia 1913 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, hrabia, kardynał, urzędnik Kurii Rzymskiej.
Życiorys Wywodził się z sycylijskiej szlachty. Kształcił się na księdza w Collegium Capranicense. Uzyskał doktoraty z teologii oraz prawa. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1866 w Rzymie. Pracę w Sekretariacie Stanu rozpoczął w 1870. Od 1876 był radcą, a następnie chargé d’affaires w Hiszpanii, gdzie dążył do zbliżenia karlistów i alfonsystów. Miał tam opinię liberała. W 1877 objął obowiązki sekretarza w Congregatio de Propaganda Fide. Od 1880 sekretarzował Kongregacji Nadzwyczajnych Spraw Kościelnych. W 1882 objął obowiązki nuncjusza z Madrycie. Tego samego roku został biskupem, zaś w marcu 1887 otrzymał kapelusz kardynalski. W 1887 został mianowany przez papieża Leona XIII sekretarzem stanu Stolicy Apostolskiej, którym był do 1903https://hal.science/hal-02506908/document.
Wymieniany jako faworyt na tron papieski. Podczas konklawe w 1903 nie został wybrany z powodu zgłoszonej przez polskiego kardynała Jana Puzynę ekskluzywy w imieniu cesarza Austrii Franciszka Józefa, który uważał Rampollę za zbyt przychylnego Francji. Nowy papież Pius X w 1904 w konstytucji Commissum Nobis zakazał takich sprzeciwów pod karą ekskomunikiZ. Zieliński, Papiestwo i papieże dwóch ostatnich wieków. Część druga: 1903-1978, wyd. 2 popr. i uzup., Poznań 1986, s. 5-7..
Przypisy
Bibliografia Nota biograficzna Mariana Rampolli del Tindaro w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy [dostęp 2013-08-05]
Kategoria:Sekretarze stanu Stolicy Apostolskiej Kategoria:Włoscy kardynałowie XX wieku Kategoria:Kardynałowie z nominacji Leona XIII Kategoria:Urodzeni w 1843 Kategoria:Zmarli w 1913 Kategoria:Włoscy kardynałowie XIX wieku