Magelanka skalna (Chloephaga hybrida) – gatunek roślinożernego ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący Patagonię i Falklandy. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Wyróżnia się dwa podgatunki Chloephaga hybrida: C. hybrida hybrida (Molina, 1782) – południowe Chile, południowa Argentyna; C. hybrida malvinarum J.C. Phillips, 1916 – Falklandy.
Występowanie Lato: południowa Patagonia, południowe Chile i archipelag Ziemia Ognista. Zimą migruje nieznacznie na północ. Na Falklandach żyje populacja osiadła.
Morfologia Rozmiary Długość ciała: 52–65 cm
Masa ciała: 2–2,5 kg
Podgatunek kontynentalny (C. h. hybrida) jest mniejszy od podgatunku falklandzkiego (C. h. malvinarum).
Wygląd Osobniki dwóch płci tego gatunku bardzo różnią się wyglądem.
Samiec ma nieco większe rozmiary niż samica. Jest zupełnie biały oprócz czarnego dzioba i pomarańczowych nóg i stóp.
Samica ma czekoladowobrązowe górne partie ciała, głowę i szyję. Jej brzuch pokrywają naprzemienne białe i czarnobrązowe paski. Pióra ogona, podogonie i część ciała znajdująca się pod skrzydłem są białe, zaś lotki pierwszego rzędu, na końcach skrzydeł – czarne. Dziób różowy, nogi pomarańczowe. Wokół obu jej oczu widać cieniutkie białe obręcze.
Młode obu płci przypominają samicę. U młodych samców w pierwszą zimę życia głowa, szyja i górne części tułowia stają się białe. Zaś w drugą zimę samce bieleją prawie zupełnie.
Ekologia Siedliska Skaliste lub kamieniste wybrzeża. Często w pobliżu przybrzeżnych lagun słodkowodnych. Lęgi Gniazdo leży na ziemi wśród bujnych traw bądź krzewów. Samica składa 4–7 jaj, w końcu października i na początku listopada. Wysiaduje około 30 dni, podczas gdy samiec strzeże gniazda. Oboje rodzice opiekują się młodymi. Pisklęta usamodzielniają się po ok. dwóch miesiącach, a są dojrzałe po dwóch latach. Pożywienie Żeruje chodząc wzdłuż kamienistych plaż, poszukując wyrzuconych przez fale lub odkrytych odpływem wodorostów.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje magelankę skalną za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji szacowana jest na 40–116 tysięcy dorosłych osobników. Globalny trend liczebności uznawany jest za stabilny. Zagrożenie dla gatunku mogą stanowić wycieki ropy i innych substancji toksycznych.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kaczkowate Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Fauna Argentyny Kategoria:Fauna Chile Kategoria:Fauna Falklandów Kategoria:Taksony opisane przez Juana Ignacio Molinę Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1782 roku