thumb|Muzeum w Asolo Asolo – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Treviso.
Ludność Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 7434 osoby, 297,4 os./km².
Historia Pierwotnie miasto było zasiedlone przez Wenecjan, a we wczesnym średniowieczu pozostawało we władaniu rodu Ezzelino. Teatr Asolo został zbudowany w 1798 przez Antonio Locatellego. Po zjednoczeniu Włoch miasto zyskało popularność turystyczną i przyciągało artystów, takich jak aktorka Elenora Duse, angielski poeta Robert Browning, morawska skrzypaczka Wilma Neruda, kompozytor Gian Francesco Malipiero i podróżniczka Freya Stark.
Obiekty Do najważniejszych pamiątek historycznych miasta należą:
zamek Rocca (symbol miasta) stojący na szczycie górującego nad miastem Monte Ricco, pochodzący z przełomu XII i XIII wieku, Piazza Garibaldi, centralny punkt miasta z XVI-wieczną fontanną katedra (Cattedrale di Santa Maria Assunta) zbudowana na reliktach budynków rzymskich, poddana renowacji w 1747 według planów architekta Giorgia Massariego, kościół św. Gotarda (XIV wiek), klasztor św. Piotra i Pawła, od 1807 należący do benedyktynów, z XVII-wiecznymi freskami biblijnymi, kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej z freskami stworzonymi od XIV do XVI wieku, kościół św. Anny, Palazzo della Ragione (XV wiek), obecnie muzeum miejskie, w którego kolekcji pozostają obrazy takich artystów, jak Bernardo Bellotto, Luca Giordano i Bernardo Strozzi, Villa Freya (dawne atelier brytyjskiej podróżniczki Frei Stark), Casa Malipiero (zamieszkiwał tu wenecki kompozytor Gian Francesco Malipiero), Casa Anseatiche (z mieszkaniem architekta i malarza, Mario de Marii), Casa Longobarda (siedziba księżnej Katarzyny Cornaro, obecnie teatr nazwany imieniem Eleonory Duse, która wielokrotnie wyrażała zachwyt krajobrazem okolic Asolo), Villa degli Armeni (XVI wiek), Palazzo Beltramini remontowany w XVIII wieku przez Giorgia MassariegoAsolo. Art, history, myth and atmosphere, Provincia di Treviso & Città di Asolo, 2013, podziemny tunel, który łączy klasztor św. Piotra i Pawła z drugą stroną wzgórza.
Turystyka Przez miejscowość przebiega żółty szlak pieszy Il cammino di Sant'Antonio.
Przypisy
Bibliografia Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica
Kategoria:Miejscowości w prowincji Treviso