Halina Hermanowicz (ur. 17 kwietnia 1905 w Wilnie, zm. 12 sierpnia 1983 w Radomiu) – polska malarka i pedagog.
Studiowała na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie, w pracowni Ludomira Sleńdzińskiego. Naukę ukończyła w 1937, od 1945 zamieszkała w Radomiu. Należała do radomskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, początkowo nauczała plastyki w szkole podstawowej, od 1967 uczyła w studium nauczycielskim.
Za działalność społeczną i oświatową została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”, Medalem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, Odznaką Związku Polskich Artystów Plastyków. Spoczywa na cmentarzu prawosławnym przy ulicy Warszawskiej w Radomiu.
Twórczość Haliny Hermanowicz obejmuje malarstwo sakralne, jej obrazy zdobią wnętrza wielu świątyń ziemi radomskiej i Kielecczyzny. Ponadto malowała liczne realistyczne portrety i sceny rodzajowe. Dorobek artystki jest rozproszony i nie stanowi kolekcji w żadnej placówce kulturalnej.
Bibliografia Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Radomiu, Rocznik I, Radom 1945 Kustosz Radom, Hermanowicz Halina
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Polscy malarze współcześni Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1983 Kategoria:Pochowani w Radomiu