Magnolia champaca – gatunek drzewa należący do rodziny magnoliowatych. Pochodzenie: Indie, Chiny, Azja Południowo-Wschodnia. Nazwa "champaca" pochodzi z sanskrytu: चंपक ćampaka, w innych językach indyjskich podobnie.
Morfologia thumb|right|Gałązka z liśćmi i kwiatami thumb|right|Owoce Pokrój Wiecznie zielone drzewo. W swoim naturalnym środowisku osiąga wysokość do 30 m. Kora szara. Liście Lancetowate do eliptycznych, błyszczące, o długości do 20 cm, brzegi pofałdowane. Kwiaty Żółtopomarańczowe, silnie pachnące, o średnicy 5–7 cm. Listki okwiatu wzniesione.
Zastosowanie Kwiaty wykorzystywane w celach kultowych w świątyniach hinduskich i buddyjskich. Z drewna rzeźbi się różne przedmioty.
Uprawa Wymagania Potrzebuje żyznej gleby, o kwasowości neutralnej do lekko kwaśnej i dobrego nasłonecznienia.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Magnoliowate Kategoria:Kult roślin w hinduizmie