Diagramowa metoda pierwszeństwa, PDM (ang. Precedence Diagram Method) jest, obok diagramów węzłowych, jednym z popularnych sposobów tworzenia diagramów sieciowych stosowanych do planowania czasu i kontroli w zarządzaniu projektami. Opracowana została w latach 60. XX wieku przez IBM.

Zalety Można wyróżnić kilka zaletopracowane na podstawie http://www.betterprojects.net/2005/10/pdms-precedence-diagram-method.html oraz J. M. Nicholas, H. Steyn: Zarządzanie projektami. Zastosowanie w biznesie, inżynierii i nowoczesnych technologiach, Oficyna Wolters Kluwer business, Warszawa 2012 s.316 PDM: w przypadku niskiego stopnia rozbudowania schematu - jasne określenie czasu potrzebnego na wykonanie zadania, określenie zależności i/lub pierwszeństwa działań, identyfikacja zwłoki oraz przewagi, elastyczność.

Wady Diagramowa metoda pierwszeństwa posiada także następujące wadyopracowano na podstawie informacji zawartych w J. M. Nicholas, H. Steyn: Zarządzanie projektami. Zastosowanie w biznesie, inżynierii i nowoczesnych technologiach, Oficyna Wolters Kluwer business, Warszawa 2012. s.316: trudności w stosowaniu dla osób niedoświadczonych w zarządzaniu projektami, złożone relacje pierwszeństwa mogą przynieść wyniki sprzeczne z intuicyjnymi, utrudnione odnalezienie ścieżki krytycznej w rozbudowanych sekwencjach.

Podstawowe warianty Rozpatrując różne modele PDM można wyróżnić cztery bazowe przypadkiopracowano na podstawie informacji zawartych w: J. M. Nicholas, H. Steyn: Zarządzanie projektami. Zastosowanie w biznesie, inżynierii i nowoczesnych technologiach, Oficyna Wolters Kluwer business, Warszawa 2012 s.311-313, z których tworzone są rozbudowane sekwencje działań:

"Zacznij, aby zacząć" (SS - start-to-start): W takim układzie działań X i Y działanie Y można rozpocząć p dni po zaczęciu procesu bezpośrednio poprzedzającego Y. W zależności od tego czy występuje opóźnienie realizacji etapu projektu czy jego przyspieszenie, wyrażone w p, stosowane są odpowiednio terminy "zwłoka" oraz "przewaga". Mają one zastosowanie do wszystkich wymienionych wariantów działań.

"Zakończ, aby zakończyć" (FF - finish-to-finish): W przypadku FF, działanie Y powinno być zakończone najpóźniej p dni po skończeniu prac w ramach działania X. Często, kiedy dwa lub więcej zadań muszą być ukończone w tym samym czasie, stosowana jest metoda FF z zerową zwłoką.

"Zacznij, aby zakończyć" (SF - start-to-finish): Przypadek SF zakłada, że działanie Y musi zostać ukończone najpóźniej p dni po rozpoczęciu realizacji działania X.

"Zakończ, aby zacząć" (FS - finish-to-start): Relacja FS przyjmuje, że działanie Y może zostać rozpoczęte dopiero po upływie p dni od zakończenia prac w ramach działania X.

Zobacz też Diagram Gantta

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Zarządzanie projektami