thumb|240px|Grób Piotra Zajlicha na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Piotr Hipolit Zajlich (ur. 26 czerwca 1884 w Warszawie, zm. 18 kwietnia 1948 w Piasecznie k. Warszawy) – polski tancerz i choreograf.
Życiorys Syn Piotra Zajlicha i Anny z SzulejewskichAkt chrztu 461/1884, akta parafii rzymskokatolickiej św. Aleksandra w Warszawie, Archiwum Państwowe w Warszawie, sygn. 72/162/0/-/103. Uczęszczał do warszawskiej szkoły baletowej, gdzie był uczniem Jana Walczaka i Rafaela Grassiego. Występował między innymi z zespołem Siergieja Diagilewa i Anny Pawłowej. W latach 1917–1934 był dyrektorem baletu Teatru Wielkiego w Warszawie. Do jego najbardziej znanych inscenizacji zalicza się Pana Twardowskiego Ludomira Różyckiego, Świteziankę Eugeniusza Morawskiego, Pieśni miłosne Hafiza Karola Szymanowskiego. Dyrektor warszawskiej szkoły baletowejCmentarz Powązkowski w Warszawie, praca zbiorowa: Zofia Czyńska, Danuta Jendryczko, Barbara Olszewska, Hanna Szwankowska, Jerzy Waldorff, Warszawa 1984, s. 146..
Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 74-4-1).
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (12 lutego 1933) „za zasługi na polu polskiej sztuki baletowwej i propagandę zagranicą”.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy choreografowie Kategoria:Polscy tancerze baletowi Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1948 Kategoria:Dyrektorzy Teatru Wielkiego w Warszawie