Alfred Feliks WielopolskiAlfred Szczęsny Wielopolski 1) 2) Nekrologi Warszawskie. Baza nekrologów. (ur. 19 października 1905 w Chrobrzu, zm. 24 maja 1996 w Szczecinie) – polski historyk prawa i gospodarki, prof. zwycz. Politechniki Szczecińskiej, specjalista w dziedzinie nauk politycznych i ekonomicznych.
Życiorys Pochodził z magnackiego rodu Wielopolskich h. Starykoń. Urodził się 19 października 1905 roku w Chrobrzu, w rodzinie Aleksandra Erwina (1875–1937) i Zofii z hr. Broel-Platerów (1879–1926). W 1923 roku ukończył Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Warszawie i zdał egzamin maturalny. Przez 4 lata studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie w Montpellier we Francji odbył kurs przygotowawczy do studiów medycznych. W roku 1927 uzyskał magisterium w dziedzinie prawa na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1928–1929 odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy we Włodzimierzu Wołyńskim oraz w 10. Dywizjonie Artylerii Konnej w Jarosławiu. Po zakończeniu służby wojskowej uzupełniał swe wykształcenie na Wydziale Ekonomii i Nauk Politycznych Uniwersytetu we Fryburgu, gdzie w 1931 roku otrzymał stopień doktora nauk politycznych i ekonomicznych na podstawie pracy nt. emigracji Polaków do Ameryki Południowej (zob. np. Polonia urugwajska, Polonia i Polacy w Argentynie, Polonia w Peru).
Po doktoracie wrócił do Polski. Był początkowo, w latach 1932–1933, starostą wieluńskim. W latach 1934–1937 pracował w Kancelarii Cywilnej Prezydenta RP, Ignacego Mościckiego, a następnie został zatrudniony w Biurze Senatu RP. Niedługo przed wybuchem wojny, w roku 1939, został dyrektorem tego Biura.
Bezpośrednio po zakończeniu wojny pracował jako asystent-wolontariusz w Katedrze Ekonomii Rolnej Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz pełnił funkcję sekretarza naukowego Instytutu Bałtyckiego. W końcu roku 1946 został kuratorem Biblioteki Akademii Handlowej w Poznaniu i włączył się do organizacji Akademii Handlowej w Szczecinie, w której wykładał prawo skarbowe i historię gospodarczą.
W latach 1951–1956, w związku z represjami okresu stalinowskiego, otrzymał zakaz pracy dydaktycznej. Został zatrudniony w Wojewódzkim Archiwum Państwowym w Szczecinie. Powrót do pracy akademickiej umożliwił mu „polski październik” roku 1956. Akademia Handlowa była już wówczas przekształcona w jeden z wydziałów Politechniki Szczecińskiej (PS). Alfred Wielopolski otrzymał w PS stanowisko profesora nadzwyczajnego w roku 1959 i tytuł profesora w roku 1968. Pełnił funkcję kierownika Katedry Historii Gospodarczej oraz Zakładu Historii Gospodarczej i Doktryn Ekonomicznych. Na emeryturę odszedł w roku 1976.
Był współorganizatorem i aktywnym członkiem Szczecińskiego Towarzystwa Naukowego, Instytutu Zachodniopomorskiego i Szczecińskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego. Współpracował z Uniwersytetem Szczecińskim jako konsultant naukowy w zakresie nauk humanistycznych i ekonomicznych. W roku 2016 Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych opublikowała wspomnienia Alfreda Wielopolskiego pt. Z herbem po służbach, .
Ożenił się 21 września 1935 roku z Marią Salomeą Woytkowską h. Lubicz (1916–2007)Zdjęcie ze ślubu w zbiorach NAC.. Mieli czworo dzieci: Jana Marcina (ur. 1936), Zofię Salomeę (ur. 1938), Agnieszkę Marię (ur. 1941) i Andrzeja (ur. 1945). Żona odeszła od niego w 1951, a w 1962 przeprowadzili formalny rozwódC. Judek, Maria Salomea Wielopolska (1 maja 1916-30 września 2007). Bibliotekarka, pisarka, filmowiec, człowiek wielu pasji, „Bibliotekarz Zachodniopomorski“, 2016, nr 3/4, s. 9..
Zmarł w Szczecinie, pochowany na cmentarzu Centralnym (kwatera 42d-13-4).
Publikacje (wybór) L'émigration polonaise en Amérique du Sud, l'Oeuvre de Saint-Paul, 1931 Bydgoszcz: nowe zadania i widoki rozwoju, Wydawnictwo Instytutu Bałtyckiego, 1945 Elbląg: dzieje i przyszłość, Referaty i materiały, Instytut Bałtycki, 1946 Tolkmicko nad Zalewem Wiślanym, Wydawnictwo Związku Gospodarczego Miast Morskich, 1946 Wojewódzkie Archiwum Państwowe w Szczecinie (współautor: Irena Okoń), 1953 Rola badań historycznych w kulturalnym zagospodarowaniu Pomorza Zachodniego, Instytut Zachodnio-Pomorski, 1957 Gospodarka Pomorza Zachodniego w latach 1800–1918 (tom 2), Szczecińskie Towarzystwo Naukowe, Wydział Nauk Społecznych, 1959 Archiwum Książąt Szczecińskich, Wydawnictwo Archiwów Państwowych, 1962 Ustrój polityczny Pomorza Zachodniego w XIX wieku, Wydawnictwo Poznańskie, 1965 Pomorze Zachodnie, Wydawnictwo Poznańskie, 1966 Zarys dziejów transportu, Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Szczecińskiej, 1969 Rozwój komunikacji miejskiej w Szczecinie w latach 1945–1970, Instytut Zachodnio-Pomorski, 1970 Zarys gospodarczych dziejów transportu do roku 1939, Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1975 Źródło:.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda indywidualna II stopnia Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego za szczególne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1967)KOMUNIKAT o nagrodach Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego przyznanych w 1967 r. pracownikom naukowo-dydaktycznym szkół wyższych za szczególne osiągnięcia Dz. Urz. Min. Oświaty i Szkolnictwa Wyższego z 30 grudnia 1967 r. Nr A-13, poz. 88 [dostęp 2026-01-12]. tytuł doktora honoris causa Politechniki Szczecińskiej (1975) tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Szczecińskiego (1995) tytuł honorowego prezesa Szczecińskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego Źródło:.
Upamiętnienie Na stronie internetowej Urzędu Miasta Szczecin „Groby zasłużonych Szczecinian” napisano:
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Historycznego Kategoria:Doktorzy honoris causa Politechniki Szczecińskiej Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Szczecińskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Centralnym w Szczecinie Kategoria:Polscy ekonomiści Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Polscy politolodzy Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Szczecińskiej Kategoria:Zmarli w 1996