Ploniarka zachodnia (Reithrodontomys megalotis) – gatunek ssaka z podrodziny nowików (Neotominae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania Ploniarka zachodnia występuje w Ameryce Północnej zamieszkując w zależności od podgatunku: R. megalotis megalotis – od skrajnie południowo-środkowej Kolumbii Brytyjskiej (Kanada) na południe przez zachodnią część Stanów Zjednoczonych do Michoacán (środkowy Meksyk). R. megalotis alticolus – wschodnie Guerrero i Oaxaca (południowo-środkowy Meksyk). R. megalotis amoles – znany tylko z miejsca typowego i okolic w Sierra Gorda, Querétaro, środkowy Meksyk, na wysokości ok. 2285 m n.p.m. R. megalotis arizonensis – znany tylko z miejsca typowego w górach Chiricahua, południowo-wschodnia Arizona, Stany Zjednoczone, na wysokości ok. 2440 m n.p.m. R. megalotis aztecus – południowo-wschodni Utah, południowe Kolorado, południowo-zachodni Kansas, północno-wschodnia Arizona, północny i środkowy Nowy Meksyk, północno-zachodni Teksas i Oklahoma Panhandle (Stany Zjednoczone). R. megalotis catalinae – Santa Barbara Island, Kalifornia (Stany Zjednoczone). R. megalotis distichlis – mały region w zachodnio-środkowej Kalifornii (Stany Zjednoczone). R. megalotis dychei – od południowo-wschodniej Alberty i południowo-zachodniego Saskatchewan (Kanada) na wschód do południowo-zachodniego Wisconsin, środkowo-zachodniej Indiany i Missouri oraz na południe do północno-wschodniego Kolorado, Kansas i północno-wschodniego Arkansas (Stany Zjednoczone). R. megalotis hooperi – znany tylko z miejsca typowego i okolic w zachodnio-środkowym Tamaulipas (północno-wschodni Meksyk). R. megalotis limicola – znany tylko z miejsca typowego i okolic w południowo-zachodniej Kalifornii (Stany Zjednoczone). R. megalotis longicaudus – południowo-zachodni Waszyngton i zachodnia Kalifornia (Stany Zjednoczone) oraz północno-zachodnia Kalifornia Dolna (północno-zachodni Meksyk). R. megalotis peninsulae – północna Kalifornia Dolna (północno-zachodni Meksyk). R. megalotis ravus – znany tylko z miejsca typowego i okolic w północnym Utah (Stany Zjednoczone). R. megalotis santacruzae – Santa Cruz Island, Kalifornia (Stany Zjednoczone). R. megalotis saturatus – od Coahuila i Nuevo León na południe do Meksyku, Morelos, Puebla i Veracruz (Meksyk).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1858 roku amerykański ornitolog Spencer Fullerton Baird nadając mu nazwę Reithrodon megalotis. Holotyp pochodził z obszaru pomiędzy Janos, w stanie Sonora, w Meksyku i San Luis Springs, w stanie Nowy Meksyk, w Stanach Zjednoczonych.
R. megalotis należy do podrodzaju Reithrodontomys. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają piętnaście podgatunków.
Etymologia
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 63–74 mm, długość ogona 55–96 mm, długość ucha 10–16 mm, długość tylnej stopy 14–20 mm; masa ciała 8–13 g.
Ekologia Ploniarka zachodnia wiedzie nocny tryb życia. Nie hibernuje.
Rozmnażanie Potencjał rozrodczy samic ploniarki zachodniej jest dość wysoki. Podczas badań naukowcy naliczyli w ciągu 12 miesięcy 14 miotów o łącznej ilości 58 młodych. Latem pomiędzy łodygami roślin lub w jamach budują kuliste gniazda z rozdrobnionego materiału roślinnego o przeciętnej średnicy 17,5 cm, w którym po trwającej około 23 dni ciąży, samica rodzi zwykle 4 młode.
Siedlisko Ploniarka zachodnia ma szeroki zakres tolerancji siedliskowej. Chętnie zamieszkuje tereny otwarte porośnięte krzewami lub niską roślinnością trawiastą, w tym pastwiska, łąki i ugory. Gryzonia można także napotkać w terenach pustynnych lub bagiennych.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Chomikowate Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1858 roku