Suwak anatolijski (Meriones tristrami) – gatunek gryzonia z podrodziny myszoskoczków w rodzinie myszowatych, występujący w zachodniej części Azji: w Izraelu, Libanie, zachodniej Jordanii, Turcji, Syrii, północnym Iraku, północno-zachodnim Iranie i na Zakaukaziu.
Systematyka Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1892 roku brytyjski zoolog Oldfield Thomas nadając mu nazwę Meriones Tristrami. Holotyp pochodził z regionu Morza Martwego, w Izraelu.
Podział systematyczny nie jest ostatecznie zbadany. W 2008 roku naukowcy przedstawili wyniki badań genetycznych trzech populacji w Turcji i wykazali, że ze względu na zróżnicowanie należy rozróżnić trzy podgatunki: M. t. intraponticus M. t. lycaon M. t. blackleri Wspomniane badania nie obejmowały jednak innych populacji gatunku.
Etymologia Meriones: mēros „biodro, udo”. tristrami: wielebny Henry Baker Tristram (1822–1906), kanonik Durham, podróżnik, przyrodnik, antykwariusz, wczesny zwolennik Darwina.
Morfologia Futro na części grzbietowej ma zróżnicowane ubarwienie: od czerwono-brązowego, przez szarawo-żółty do czerwono-brązowego. Część brzuszna ma kolor brudnobiały z lekkim odcieniem żółtym.
+Wymiary morfologiczne M. tristrami (DEMİRBAŞ, PAMUKOĞLU, 2008)Cecha przedział średnia całkowita długość ciała z głową (mm) 270–340 292,8długość tułowia z głową (mm) 131–175 145,9długość ogona (mm) 138–165 149,6długość tylnej łapy (mm) 34–41 36,9długość ucha (mm) 19–23 20,8masa ciała (g) 74–157 99,8
Cykl życia Samica może rodzić przez cały rok. Ciąża trwa około 25–29 dni, a zwykle rodzi się 1–6 młodych. Oseski nie mają futer, a ich skóra jest różowa. Rodzice wspólnie troszczą się o potomstwo – samiec może opiekować się młodymi w gnieździe w ciągu dnia, podczas gdy samica żeruje. Malce stały pokarm zaczynają przyjmować około 22 dnia życia.
Rozmieszczenie geograficzne Suwak anatolijski występuje powszechnie w zachodniej części Azji: w Izraelu, Libanie, zachodniej Jordanii, Turcji, Syrii, północnym Iraku, północno-zachodnim Iranie i na Zakaukaziu.
Ekologia Suwak anatolijski żeruje na powierzchni. Żywi się częściami zielonymi roślin i nasionami (pszenica, jęczmień, koniczyna, winorośl), ale w treści żołądka badanych osobników z populacji tureckiej, naukowcy odnaleźli resztki mrówek z rodzaju Formica. Na M. tristrami pasożytują kleszcz pospolity i Nosopshyllus durii.
Siedlisko Suwak anatolijski zamieszkuje stepy i półpustynie, w obszarach o opadach większych niż 100 mm rocznie. Wyjątkiem są tereny w północno-wschodniej Syrii i Jordanii, gdzie zasiedla tereny pustynne. Zarówno typy gleb siedlisk, jak i ukształtowanie nory jest zróżnicowane. Nora badana przez tureckich zoologów została odnaleziona na terenie płaskim, lekko opadającym. Miała od 3 do 5 wejść o średnicy 7 cm, a tunele opadały pod kątem 30°–45° na głębokość około 30 cm. Komora gniazdowa ma około 8 cm szerokości, a spiżarnia do składowania żywności około 10 cm. Komora gniazdowa wysłana była wysuszonymi częściami roślin, rozdrobnionymi resztkami papieru i śmieciami.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Myszoskoczki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1892 roku