thumb|Maarten Schmidt (1978) Maarten Schmidt (ur. 28 grudnia 1929 w Groningen, zm. 17 września 2022Maarten Schmidt im Alter von 92 Jahren verstorben) – astronom holenderski.
Życiorys Studiował na Uniwersytecie w Groningen (Rijksuniversiteit Groningen), a następnie na Uniwersytecie w Lejdzie, gdzie w 1956 roku uzyskał stopień doktora (pod kierunkiem Jana Oorta). W 1959 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych i podjął pracę w California Institute of Technology. Tam pełnił wiele funkcji administracyjnych, m.in. kierował wydziałem astronomicznym (1972-75), był też dyrektorem Obserwatorium Palomar (1978-1980).
Po przejściu Rudolpha Minkowskiego na emeryturę, kontynuował prowadzony przez niego projekt, polegający na zbieraniu widm obiektów emitujących promieniowanie radiowe. W 1963 roku, badając widmo obiektu 3C 273, stwierdził, że jego linie spektralne wykazują znacznie silniejsze przesunięcie ku czerwieni niż linie gwiazd, co świadczy o jego znacznym oddaleniu. W ten sposób zidentyfikował pierwszy kwazar.
Wyróżnienia i nagrody 1964: Helen B. Warner Prize for Astronomy 1968: Medal Karla Schwarzschilda 1978: Henry Norris Russell Lectureship 1980: Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego 1991: Medal Jamesa Craiga Watsona 1992: Bruce Medal 1993: Petrie Prize Lecture 2008: Kavli Prize
Jego imieniem nazwano planetoidę (10430) Martschmidt.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Holenderscy astronomowie XX wieku Kategoria:Holenderscy astronomowie XXI wieku Kategoria:Laureaci Złotego Medalu Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2022 Kategoria:Laureaci Medalu Karla Schwarzschilda Kategoria:Laureaci Medalu Jamesa Craiga Watsona Kategoria:Laureaci Medalu Bruce Kategoria:Laureaci Petrie Prize Lecture Kategoria:Laureaci Helen B. Warner Prize for Astronomy Kategoria:Laureaci Henry Norris Russell Lectureship