Kmiotek. Tygodnik ilustrowany dla ludu – tygodnik wydawany w Warszawie w latach 1842–1850 i 1860–1866Stanisław Lato, U źródeł prasy „dla ludu”, w: Irena Turowska-Bar, Polskie czasopisma o wsi i dla wsi, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa, 1963, s. 10-11. nakładem Michała Glücksberga.
Pierwszego Kmiotka (tygodnik) redagował w latach 1842–1850 w Warszawie Paweł Eustachy Leśniewski, z zawodu nauczyciel. Pismo upadło po ośmiu latach. Drugi był wydawany początkowo przez Jana Kantego Gregorowicza, a od 1861 roku przez Władysława Ludwika Anczyca. Do autorów materiałów w Kmiotku należał m.in. Mateusz Gralewski.
Pismo było kierowane do społeczności wiejskiej. Charakteryzowało się silnym akcentem moralizatorsko-patriotycznym. Jego przesłaniem było budzenie poczucia polskości wśród ludu. Zawierało przede wszystkim artykuły o tematyce religijnej i moralnej, ponadto artykuły o historii Polski i Litwy, materiały edukacyjne na tematy rolnicze, oraz literaturę piękną: opowiadania, wiersze, bajki, zbiory przysłów itp. Pismo było prenumerowane przez szkoły elementarne.
Pismo nie miało nic wspólnego z pismem dla ludu wychodzącym w latach 1842–1850, również w Warszawie, pod tym samym tytułem, wydawanym przez Samuela Orgelbranda.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Numery z lat 1861–1866 w bibliotece Polona Smutna przygoda szewca oskarżonego o czary – przedruk tekstu opublikowanego w 1865 roku w Kmiotku ()
Kategoria:Czasopisma w języku polskim Kategoria:Czasopisma wydawane od 1842 Kategoria:Czasopisma wydawane do 1866 Kategoria:Historia chłopów w Polsce Kategoria:Niewydawane tygodniki polskie Kategoria:Polskie czasopisma katolickie Kategoria:Prasa w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Tygodniki wydawane w Warszawie