Przed rozpoczęciem lotów orbitalnych wahadłowców każdy element tego pojazdu musiał przejść fazę testów, tak też się stało z rakietami SRB i zbiornikiem zewnętrznym.

Testy SRB thumb|240px|Test statyczny DM-2 Główne próby silników rakiet SRB na stały materiał pędny odbywały się na stanowisku badawczym należącym do ich producenta, wytwórni Thiokol Corporation (później Morton-Thiokol Inc.). Kluczową rolę odgrywała tu specjalna hamownia zbudowana w pobliżu Brigham City (północna część stanu Utah). Konstrukcja oporowa, o którą zapierał się pracujący w pozycji poziomej silnik wykonana została przy użyciu 4,5 mln kg betonu wzmocnionego 122 tys. kg prętów stalowych. Do tkwiącego częściowo w ziemi betonowego bloku prowadzą dwa tory kolejowe z ustawionym na nim dźwigiem suwnicowym do składania elementów silnika. Silniki podczas odpału były podtrzymywane przez trzy stalowe płyty przymocowane do konstrukcji oporowej.

Cztery statyczne próby rozwojowe (ang. development static firings) wykonano kolejno: 18 lipca 1977 r. (DM-1), 18 stycznia 1978 r. (DM-2), 19 października 1978 r. (DM-3) i 19 lutego 1979 r. Z kolei trzy próby kwalifikacyjne (ang. qualification static firings) miały miejsce 13 czerwca 1979 r. (QM-1), 27 września 1979 r. (QM-2) i 13 lutego 1980 r. (QM-3). Dane uzyskane ze statycznych prób silników rakiet SRB wraz z rezultatami prób drgań pozwoliły m.in. na określenie osiągów balistycznych, osiągów układu zapłonu, danych o integralności konstrukcji kadłuba silnika i jego dyszy, sprawdzenie funkcjonowania izolacji wewnętrznej, określenie parametrów charakterystyki ciągu i jej powtarzalności.

Podczas prób prowadzonych w Centrum Lotów Kosmicznych imienia George’a C. Marshalla sprawdzono obciążenia statyczne silnika powstające podczas postoju na wyrzutni i startu, a także naprężenia powstające na skutek wiatru. Zbadano również wytrzymałość górnego i dolnego połączenia silnika ze zbiornikiem zewnętrznym, zamocowania spadochronów, naprężenia powstające w czasie wodowania i ciśnienia występujące wewnątrz silnika.

Testy były prowadzone z przerwami, praktycznie przez cały czas trwania programu STS, poniższa tabelka przedstawia zestawienie wszystkich testów rakiet SRB, jakie się odbyłySommaire Chronologie Shuttle – SRB: Nazwa testu Data DM 1 18 lipca 1977 DM 2 18 stycznia 1978 DM 3 19 października 1978 DM 4 17 lutego 1979 QM 1 13 lipca 1979 QM 2 27 września 1979 QM 3 13 lutego 1980 DM 5 21 października 1982 QM 4 21 marca 1983 DM 6 25 października 1984 DM 7 9 maja 1985 QM 5 anulowane (luty 1986) ETM 1A 27 maja 1987 DM 8 30 sierpnia 1987 DM 9 23 grudnia 1987 QM 6 20 kwietnia 1988 QM 7 14 czerwca 1988 PVM 1 18 sierpnia 1988 TEM 1 8 listopada 1988 QM 8 20 stycznia 1989 2 TEM 24 lutego 1989 3 TEM 23 maja 1989 4 TEM 19 sierpnia 1989 5 TEM 23 stycznia 1990 6 TEM 16 marca 1990 FSM 1 15 sierpnia 1990 7 TEM 11 grudnia 1990 TEM 8 31 lipca 1991 FSM 2 20 listopada 1991 9 TEM 19 marca 1992 FSM 3 29 lipca 1992 TEM 10 27 kwietnia 1993 TEM 11 28 września 1993 WSF 4 10 marca 194 FSM 5 16 listopada 1995 WSF 6 24 kwietnia 1997 WSF 7 24 czerwca 1998 FSM 8 17 lutego 2000 FSM 9 24 maja 2001 ETM 2 Październik 2001 FSM 10 ? ETM 3 (5 segmentów) 23 października 2003 FSM-11 ? FSM-12 ? FSM-13 ? ? 17 lutego 2003 FVM 1 Luty 2005 ? 16 sierpnia 2005 TEM 12 9 marca 2007 FSM-14 24 maja 2007 FVM 2 1 maja 2008

Próby spadochronów SRB i odzyskiwania rakiet Sześć prób potężnych spadochronów SRB wykonano w pobliżu El Centro w Kalifornii, zrzucając na nich z bombowca B-52 betonowy blok o masie ok. 21 770 kg. W 1983 r. na poligonie China Lake Naval Weapon Station przeprowadzono drugą serię sześciu prób nowych spadochronów o większej średnicy. Próby wyławiania wykonano na Atlantyku za pomocą makiety rakiety startowej (ang. Ocean Test Fixture) w pobliżu Przylądka Canaveral z udziałem specjalnych statków „Liberty” i „Freedom”.

Testy zbiornika zewnętrznego W próbach poszczególnych elementów Space Shuttle użyto trzech zbiorników zewnętrznych ET. Podczas statycznych prób wytrzymałościowych sprawdzono krytyczne elementy konstrukcji. Oprócz tego przeprowadzono próby służące sprawdzeniu poprawności przyjętych założeń analitycznego modelu zbiornik plus ciekłe materiały pędne. Pozostałe próby ET wchodziły w skład opisanych poprzednio programów MVGTV i badań zespołu napędowego orbitera (MPTA-098).

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:System Transportu Kosmicznego