Rejów – osiedle administracyjneUchwała Nr L/14/2018 Rady Miasta Skarżyska-Kamiennej z dnia 26.02.2018 r. w sprawie zmiany Statutu Miasta Skarżyska - Kamiennej przyjętego uchwałą Nr XIV/101/2011 Rady Miasta Skarżyska - Kamiennej w części dotyczącej załącznika nr 5. i część miasta Skarżyska-Kamiennej, usytuowane na samym południu miasta. Do 1954 samodzielna miejscowość w gminie SuchedniówKwiatek Jerzy, Lijewski Teofil: Leksykon Miast Polskich, Muza, 1998.

Ma charakter rezydencjonalny; na jego obszarze występuje zabudowa jednorodzinna.

Historia Dawniej samodzielna wieś znana w literaturze historycznej od wieku XII jako Żyrcin.

W Sieradzu 24 czerwca 1213 r. Iwon Odrowąż będąc kanclerzem u Leszka Białego daruje Żyrcin cystersom wąchockim. Wsi takiej nie ma obecnie, jej położenie można określić na podstawie dokumentu z roku 1260, który łączy z nią prawo klasztoru do polowania na bobry na rzekach Kamiennej i Łącznej.

Musiał więc Żyrcin leżeć pomiędzy tymi rzekami, gdzieś u ich spływu na południowy zachód od Bzina. Dziś w tym miejscu znajduje się Rejów.

Klasztor miał w Żyrcinie na rzece Łącznej płuczkarnię żelaza (officina mineraria). W roku 1552 nadał ją opat wąchocki Jędrzej Spoth Janowi Ryj Kochanowskiemu z Woli Brudnowskiej na czas życia Jana i jego synów, Piotra i Andrzeja.

W rękach Kochanowskich pozostawała ona najdalej do początków XVII wieku, gdyż w roku 1614 zawiera opat z Wąchocka Charbicki z Jeremjaszem Szeligowskim układ w sprawie dzierżawy kuźnicy Glosińska seu Rejowska in haereditate villae desertae Szyrchlins .

Wiadomość ta pokazuje wyraźnie drogę przemiany nazwy Żyrcina na Rejów. Kuźnica w Żyrcinie nosi już na początku XVII w. miano Rejowska, pochodzi ona niewątpliwie od przydomku „Ryj” jej długoletnich posesorów. Z tego miana powstała niebawem nazwa Rejów na oznaczenie całej osady. Występuje ona zrazu obok dawnej nazwy Żyrcina, później stopniowo ją wypiera.

Rejów w latach 1867–1954 należał do gminy Suchedniów w powiecie kieleckim w guberni kieleckiej. W II RP przynależał do woj. kieleckiego, gdzie 2 listopada 1933 utworzył gromadę o nazwie Rejów w gminie SuchedniówKielecki Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 28, poz. 183. Podczas II wojny światowej włączony do Generalnego Gubernatorstwa, nadal jako gromada w gminie Suchedniów, licząca 803 mieszkańcówAmtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG. Po wojnie w województwa kieleckim, jako jedna z 20 gromad gminy SuchedniówWykaz gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej: według stanu na z dnia 1 VII 1952 r.. 1 stycznia 1954 Rejów wyłączono z gminy Suchedniów i włączono do Skarżysko-Kamiennej, które jednocześnie wyłączono z powiatu kieleckiego, ustanawiając w nim powiat miejski.

Zasięg terytorialny Osiedle Rejów obejmuje swoim zasięgiem następujące ulice:Uchwała Nr XV/48/2004 Rady Miasta Skarżyska-Kamiennej z dnia 24 czerwca 2004 roku Długosza Kilińskiego Krakowska – od nr 1 do nr 89 (nieparzyste) i od nr 2 do nr 8 (parzyste) Multanka Przekątna Reja Robotnicza Słoneczna Sportowa – od nr 56 do końca (parzyste) Wioślarska

Turystyka Do głównych atrakcji turystycznych Rejowa należą: Muzeum im. Orła Białego Jezioro Rejowskie pozostałości wielkiego pieca z przełomu XVIII i XIX w.

Przypisy GUS. Rejestr TERYT

Linki zewnętrzne

Kategoria:Dzielnice i osiedla Skarżyska-Kamiennej