Kazimierz Lubowicki (ur. 18 czerwca 1958 w Brańsku na Podlasiu) – kapłan rzymskokatolicki, oblat Maryi Niepokalanej, teolog duchowości małżeństwa i rodziny, profesor nauk teologicznych, sekretarz Rady Konferencji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Świeckich, założyciel nieistniejącej już Wspólnoty Rodzin Katolickich „Umiłowany i umiłowana”, prorektor ds. naukowo-dydaktycznych Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu (2010–2014), dyrektor Instytutu Teologii Systematycznej (2022-2025). Aktualnie, w kwietniu 2026 r. ma status podejrzanego w związku z zarzutami o seksualne wykorzystywanie dorosłych i małoletniego.
Życiorys Młodość Najstarszy z czworga dzieci Józefa i Jadwigi z d. Bolesta. Od Pierwszej Komunii ministrant, w 1971 promowany na lektora przez biskupa Władysława JędruszukaZob. Dyplom promocji na lektora, 8 XII 1971. W latach 1970–1973 prezes ministrantów. W 1971 założył w Brańsku dziecięcą grupę Przyjaciół Misji oblatów M.N. Od piątej klasy szkoły podstawowej grał w szkolnym zespole muzycznym. Od 1972 wyjeżdżał na rekolekcje oazowe do Sokółki i Drohiczyna, gdzie był animatorem.
Po ukończeniu szkoły podstawowej, w 1973 podjął naukę w niższym seminarium duchownym w Markowicach k. Strzelna. Pełnił tam funkcję liturgisty (1974–1977). Uzyskawszy w 1977 świadectwo maturalne, wstąpił do Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Po rocznym nowicjacie w klasztorze na Świętym Krzyżu, 8 września 1978 złożył pierwsze śluby zakonne i podjął studia w Wyższym Seminarium Duchownym Misjonarzy Oblatów M.N. w Obrze, gdzie także pełnił funkcję liturgisty (1979–1984), 8 września 1982 złożył śluby wieczyste, a 23 czerwca 1984 przyjął święcenia kapłańskie z rąk bpa Stanisława Napierały.
W czasach licealnych i seminaryjnych napisał wiele tekstów piosenek, m.in. znaną w całej Polsce „Nie umiem dziękować Ci, Panie”Zob. Idę przez świat. Śpiewnik, Markowice 1977, s. 26; Ks. Stanisław Wódz OMI, Uwielbiajmy Pana, Kodeń 2007, s. 90-91, 138-139, 144-145, 169-177, 185-186, 195-196, 218-219, 226-227. Jako maturzysta zainicjował ogólnopolskie obchody 50. rocznicy ogłoszenia św. Teresy z Lisieux Patronką Misji i Misjonarzy oraz przygotował na tę okazję materiały duszpasterskie pt. „Tylko Miłość się liczy”Zob. Kazimierz Lubowicki, Teczka z materiałami na obchody 50 rocznicy ogłoszenia św. Teresy Patronką Misji i Misjonarzy, Poznań 1977. Archiwum Prowincjalne OMI, Poznań, ul. Ostatnia 14, teczka: Lubowicki. Jako kleryk zainicjował w 1980 wydawanie „Kalendarza Misyjnego”, który aktualnie rozchodzi się w nakładzie ponad 150 000Zob. Kazimierz Lubowicki, W hołdzie naszej Matce, Maryi Niepokalanej. Kalendarz Misyjny polskich Misjonarzy Oblatów M.N., Vaudricourt 1980, s. 31; Głosić ewangelię ubogim – wezwanie ciągle aktualne. Kalendarz…, Limburg 1981, s. 31; To, co dla niego było najważniejsze. Kalendarz..., Limburg 1982, s. 31; Apostolstwo świeckich – znak i potrzeba naszych czasów. Kalendarz..., Limburg 1983, s. 31.. Współpracował z wydawanym przez Komisję Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Kobiet pismem „List”Zob. np. Kazimierz Lubowicki, Bez specjalnych możliwości, w: List nr 6, s. 3; Alfabet pojęć: Pomoc, tamże, s. 8; A jednak, Marto..., tamże, nr 7, s. 4; Dziecko, tamże nr 10, s. 2-3; List, na który trzeba odpowiedzieć, tamże nr 19, s. 2.. Na zlecenie tejże Komisji w 1981 napisał misterium pt. „Kielich, który jest wezwaniem” wystawiane podczas pielgrzymki papieża na Jasnej Górze. Prezentuje ono postaci czterech kobiet (Św. Jadwiga z Wawelu, Św. Jadwiga z Trzebnicy, Bł. Teresa Ledóchowska, Sł. B. Stanisława Leszczyńska) umieszczonych na kielichu – wotum kobiet polskich – wręczonym Janowi Pawłowi IIZob. Kazimierz Lubowicki OMI, Kielich, który jest wezwaniem (do użytku wewnętrznego), Komisja Episkopatu ds. duszpasterstwa kobiet, Warszawa 1982, ss. 32.. Od początku (1982) był w pierwszej redakcji „Misyjnych Dróg”Zob. [Kazimierz Lubowicki], Od Redakcji, „Misyjne Drogi” 1983, nr 1, s. 1..
Wykształcenie Podstawowe studia filozoficzno-teologiczne ukończył w WSD Misjonarzy Oblatów M.N. w Obrze, afiliowanym do ówczesnego Papieskiego Wydziału Teologicznego w Poznaniu. W 1984 obronił tam pracę magisterskąZob. Dyplom nr 483 z 15 VI 1984. Po roku pracy kapłańskiej w Kędzierzynie-Koźlu, 23 czerwca 1985 został skierowany na studia specjalistyczne z teologii duchowości w Papieskim Instytucie Duchowości „Teresianum” w Rzymie. Ponad pięć lat przebywał tam w międzynarodowej wspólnocie domu generalnego przy Via Aurelia 290, którą tworzyli zakonnicy ze wszystkich kontynentówZob. Personel des Missionnaires Oblats de Marie Immaculee, Rome 1990..
W 1987 przedstawił pracę licencjacką w języku włoskimZob. Dyplom Reg. I, fol. 42/3 z 16 VI 1987, która została opublikowana jako 20 numer w serii „Quaderni di Vermicino”. Następnie opublikował w języku francuskim i 14 listopada 1990 obronił rozprawę doktorską przygotowaną pod kierunkiem o. prof. Jesùsa Castellano Cervera OCD, w oparciu o źródła archiwalneZob. Dyplom Reg. I, fol. 11/8 z 8 XII 1990. 10 lutego 2000 nostryfikował dyplom doktorski w Katolickim Uniwersytecie LubelskimZob. Zaświadczenie l.dz. 392/2000/T. 19 maja 2006 uzyskał na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk teologicznychZob. Dyplom nr 33 z 10 X 2006. 10 stycznia 2009 po uzyskaniu „nihil obstat” z Kongregacji Edukacji KatolickiejZob. Dekret N. 1215/2008 został mianowany profesorem nadzwyczajnymZob. Nominacja l.dz.116/R/09, natomiast 14 kwietnia 2013, po podjęciu uchwały przez Centralną Komisję ds Stopni i TytułówZob. Pismo Nr BCK-I-P-922/2012 z 25 lutego 2013 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk teologicznychZob. Dyplom l.dz. 19/R/2013. 1 lutego 2014 został zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnegoZob. Nominacja l.dz.10/S/2014.
Posługiwanie kapłańskie Po przyjęciu święceń kapłańskich, przez rok był duszpasterzem młodzieży w Kędzierzynie-Koźlu, gdzie prowadził katechezę dla szkół średnich i zawodowych oraz opiekował się Oazą i Odnową w Duchu Świętym.
Od grudnia 1990 pracuje we Wrocławiu, w parafii NMP Królowej Pokoju. Najpierw jako wikariusz, a obecnie duszpasterz rodzin intensywnie zaangażowany w parafię. W 1992 założył Wspólnotę Rodzin Katolickich „Umiłowany i umiłowana”, którą prowadził do roku 2025. Wspólnota została rozwiązana przez władze Prowincji Polskiej Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. W latach 1994–1996 był kierownikiem redakcji rodzinnej w Katolickim Radiu Rodzina we Wrocławiu. W 1992 został mianowany wicepostulatorem bł. o. Józefa Cebuli OMI w procesie beatyfikacyjnym 108 Męczenników Kościoła w Polsce. W latach 1996–2002 oraz 2009–2015 pełnił urząd superiora czyli przełożonego klasztoru we WrocławiuZob. Czwarta strona okładki następujących książek: Zakochać się w Bogu, Duchowość małżeńska..., Elementy duchowości w liturgicznych obrzędach.... W latach 2012–2022 był sekretarzem Rady Episkopatu Polski ds. Apostolstwa ŚwieckichList SEP – D/2.8.1-1 z 4 X 2012.. Uczestniczył w synodzie o rodzinie (4-25 X 2015) jako doradca teologiczny delegacji Episkopatu Polski. Odpowiedzialny za polskie tłumaczenie dokumentu końcowego Synodu BiskupówPowołanie i misja rodziny w Kościele i świecie współczesnym, Wydawnictwo M, Kraków 2015, s. 119.. Prezentował adhortację „Amoris laetitia” podczas konferencji zorganizowanej 8 IV 2016 przez Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski. Od 19 V 2024 członek Komisji Teologicznej II Synodu Archidiecezji WrocławskiejAbp Kupny J., Dekret powołujący Komisję Teologiczną II Synodu Archidiecezji Wrocławskiej, l.dz. 410/2024..
Działalność dydaktyczno-naukowa W latach 1991–2009 wykładał w wyższym seminarium duchownym swego zgromadzenia zakonnego w Obrze. Od 2001 wykłada teologię małżeństwa i rodziny na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu. Uchwałą Senatu z 27 września 2007 został pierwszym Kierownikiem Katedry Teologii Małżeństwa i RodzinyNominacja l.dz.9/R/2008 z 28 I 2008. W latach 2007–2010 był redaktorem naczelnym „Wrocławskiego Przeglądu Teologicznego” oraz sekretarzem Rady Wydziału, zaś w latach 2010–2014 prorektorem ds. naukowo-dydaktycznych. Dyrektor Instytutu Teologii Duchowości PWT (2012-2015). Recenzent dorobku naukowego kard. Gerharda Ludwiga Müllera, w związku z nadaniem doktoratu honoris causa PWT we Wrocławiu (2015)Kardynał Gerhard Ludwig Müller. Prefekt Kongregacji Nauki Wiary. Doktor honoris causa Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, Wrocław 2015, s. 25-37. Od 2022 dyrektor Instytutu Teologii Systematycznej. W chwili obecnej w kontekście oskarżeń wobec kapłana nie jest on wymieniany jako pracownik instytutu na stronie internetowej PWT.
Redaktor naukowy serii „Źródła Duchowości Małżeńskiej” oraz „Amoris Scientia”. Opublikował ponad 20 książek naukowych i popularnonaukowych oraz ponad 300 artykułów i recenzjiodczyt 16.01.2013.
Wyróżnienia Mater Verbi [Matka Słowa] (2005-09-17) – Medal redaktora naczelnego Tygodnika Katolickiego „Niedziela”Laureaci Madalu „Mater Verbi” 2005 . Amicus Matrimoniorum [Przyjaciel Małżeństw] (2016-10-07) – Nagroda Ogólnopolskiego Kongresu Małżeństw w Świdnicy.
Publikacje książkowe Kielich, który jest wezwaniem. Misterium o postaciach kobiet umieszczonych na Kielichu Życia, Komisja Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Kobiet, Warszawa 1982. Maria nella vita del beato Eugenio de Mazenod e della sua Congregazione, Quaderni di Vermicino, 20, Frascati 1988, ss. 279. Mystère et dynamique de l'Amour dans la vie du Bx Eugene de Mazenod, Maison Générale des Missionaires Oblats de Marie Immaculeé, Rome 1990, ss. 426. (Tłumaczenie polskie: Misterium i dynamika Miłości w życiu Św. Eugeniusza de Mazenoda, Wydawnictwo Królowej Pokoju, Wrocław 2006, ss. 208.) Listy Ojca Świętego Jana Pawła II do wszystkich kapłanów Kościoła na Wielki Czwartek (1979–1997), Redakcja i Wstęp [s. 5-10], Wydawnictwo M, Kraków 1997, ss 253. Zakochać się w Bogu. Ideał życia Wspólnoty Rodzin Katolickich Umiłowany i umiłowana, Wydawnictwo M, Kraków 1998, s. 198 (Przekład ukraiński: Zakochatis w Bogowi, tłum. Paweł Wyszkowski, Wydawnictwo OMI, Kijów 2004, ss. 144). Po prostu Kapłan. Szkic do portretu O. Józefa Cebuli, Wydawnictwo Misjonarzy Oblatów M.N., Poznań 1999, ss. 128. Posoborowe dokumenty Kościoła Katolickiego o małżeństwie i rodzinie, red. 2 tomy, Wydawnictwo M, Kraków 1999, ss. 468+493. (I wydanie: Kraków 1999; II wydanie: Kraków 2000). Życie małżeńskie uczynić Eucharystią, Kraków, Wydawnictwo OO. Franciszkanów "Bratni Zew" 2000, ss. 126. Mała Teresa – wielka misjonarka, Kraków, Wydawnictwo OO Karmelitów Bosych 2000, ss. 66. Dom dla Jezusa, Kraków, Wydawnictwo OO. Franciszkanów "Bratni Zew" 2001, ss. 164. Rozpoznaję Ciebie w każdej twarzy, Wydawnictwo Misjonarzy Oblatów M.N., Poznań 2001, ss. 144. Błogosławiony o. Józef Cebula, Wydawnictwo Duszpasterstwa Rolników, Włocławek 2001, ss. 67. Tajemnice życia rodzinnego, Wydawnictwo "Bratni Zew", ss. 126. I wydanie: Kraków 2002; II wydanie: Kraków 2003. Rekolekcje z… Święty Eugeniusz de Mazenod, Wydawnictwo M, Kraków 2003, ss. 163. O małżeństwie. Zamyślenia nad Katechizmem Kościoła Katolickiego, Wydawnictwo "Bratni Zew", Kraków 2003, ss. 204. O wyobraźnię miłosierdzia, Wydawnictwo "Bratni Zew", Kraków 2004, ss. 91. W trosce o świat. Modlitwy misyjne, Wydawnictwo Edycja Świętego Pawła, Częstochowa 2004, ss. 112. Codzienne życie dojrzałych chrześcijan, Wydawnictwo Królowej Pokoju, Wrocław 2005, ss. 86. Listy Ojca Świętego Jana Pawła II do wszystkich kapłanów Kościoła na Wielki Czwartek (1979–1997), Kraków 2005, ss. 331. Duchowość małżeńska w nauczaniu Jana Pawła II, (rozprawa habilitacyjna) Wydawnictwo "Bratni Zew", Kraków 2005, ss. 437. (I wydanie: Kraków 2005 ; II wydanie: Kraków 2007 ; III wydanie: Kraków 2012 ). Intorno al cammino verso la santità, Papieski Wydział Teologiczny, Wrocław 2012, ss. 114. Małżeństwo w Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, Papieski Wydział Teologiczny. Katedra Teologii Małżeństwa i Rodziny, Wrocław 2012, ss. 91.