Norbert Rustowski vel BönischDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 30 z 11 sierpnia 1920 r., s. 737. Namiestnictwo Galicji zezwoliło kapitanowi Norbertowi Bönischowi na zmianę nazwiska rodowego „Bönisch” na „Rustowski”. (ur. 22 lutego 1886 w Karlovacu, zm. 22 grudnia 1968 w Warszawie) – pułkownik saperów Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 22 lutego 1886 w Karlovacu, w ówczesnym Królestwie Chorwacji i Slawonii, w rodzinie Ignacego i Matyldy z domu Beniċ.

W 1903 ukończył szkołę średnią i przez kolejne trzy lata studiował w Technicznej Akademii Wojskowej w Wiedniu. W 1906 rozpoczął zawodową służbę cesarskiej i królewskiej Armii. Pełnił służbę w 4 batalionie pionierów w Osijeku na stanowisku oficera kompanii saperów. W 1910 został przeniesiony do 5 batalionu pionierów w Bośni na stanowisko dowódcy kompanii saperów.

W czasie I wojny światowej walczył na froncie włoskim, gdzie był oficerem komendy saperów, a w latach 1915–1916 kierownikiem składu saperskiego nr 1. W 1918 objął stanowisko kierownika referatu technicznego 4 Generalnej Komendy Wojskowej we Lwowie.

Pod koniec 1918 we Lwowie został przyjęty do Wojska PolskiegoDziennik Rozkazów Wojskowych nr 54 z 27 maja 1919 r., poz. i przydzielony do batalionu saperów Grupy Operacyjnej gen. Jędrzejewskiego. W 1919 wziął czynny w obronie Lwowa. Dzięki jego staraniom i zabiegom przy ufortyfikowaniu Lwowa, wojska pomyślnie broniły miasta aż do nadejścia oddziałów armii gen. Hallera, z którą rozpoczęto ofensywę. 21 lutego 1920 został przeniesiony z VI batalionu saperów do V batalionu saperów na stanowisko dowódcy batalionuDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 8 z 6 marca 1920 r., s. 177.. W drugiej połowie 1920, jako szef inżynierii i saperów 6 Armii, znakomicie zorganizował i kierował pracami saperskimi na terenie Galicji Wschodniej przy odbudowie 11 mostów kolejowych, 20 mostów drogowych, zwężaniu toru rosyjskiego i przygotowaniu go do ruchu pociągów własnych oraz rozbudowie umocnień polowychSylwetki saperów s. 140–141..

W 1921 był szefem inżynierii i saperów w Inspektoracie Armii Nr IV w KrakowieDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 1 z 26 stycznia 1922 r.Spis oficerów na dzień 1 czerwca 1921 r.. Z dniem 20 sierpnia 1922 został przeniesiony z 6 do 5 pułku saperówDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 29 z 26 sierpnia 1922 r., s. 642.. W listopadzie 1922 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy 5 pułku saperów w KrakowieDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 47 z 25 listopada 1922 r., s. 352.. W lipcu 1924 został wyznaczony na stanowisko szefa inżynierii i saperów w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr V w KrakowieDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 69 z 23 lipca 1924 r., s. 399., lecz ostatecznie objął stanowisko szefa inżynierii i saperów w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr IX w BrześciuDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 70 z 25 lipca 1924 r., s. 404.. Na tym stanowisku wniósł duże zasługi w odbudowę obiektów Twierdzy Brzeskiej. 12 marca 1929 został zwolniony ze stanowiska szefa 9 Okręgowego Szefostwa Saperów i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IXDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 5 z 12 marca 1929 r., s. 87.. W 1929 został przeniesiony w stan spoczynku ze względu na stan zdrowiaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych z 27 kwietnia 1929 r. Nr 9. Pozostaje na ewidencji PKU Warszawa Miasto III w Korpusie Oficerów Inżynierii i Saperów, przewidziany do użycia w czasie wojnyRocznik Oficerski Rezerw 1934, s. 349, 852.. Zmarł w Warszawie 22 grudnia 1968. Został pochowany na cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie, sektor AL25, rząd 1, nr 31.

Awanse major – 30 lipca 1920 zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920, w korpusie inżynierii i saperów, w „grupie byłej armii austro-węgierskiej”Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 30 z 11 sierpnia 1920 r., s. 689.Spis oficerów służących czynnie w dniu 1 czerwca 1921, s. 853. pułkownik – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 27. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperówRocznik oficerski 1923, s. 882, 905.Rocznik oficerski 1924, s. 827.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8171 (4 sierpnia 1922) Krzyż Walecznych (trzykrotnie, 1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 84)Rozporządzenie Kierownika Ministerstwa Spraw Wojskowych L. 8449. G.M.I. z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 8, s. 252) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Opinie „Wybitny oficer sztabowy saperów, nadaje się wybitnie na Szefa Inżynierów i Saperów przy Armii, posiada pod tym względem dużo rutyny z czasów ostatniej wojny, pracuje dużo nad sobą. Element na najwyższe stanowiska techniczne. 1928 Inspektor Armii /-/ gen. bryg. Józef Robak -

Przypisy

Bibliografia Roczniki oficerskie 1923, 1924, 1928.

„Spis oficerów” na dzień 1 czerwca 1921 r. Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych z 1919, 1922, 1928, 1929. Rocznik Oficerski Rezerw 1934.

Kategoria:Dowódcy 5 Pułku (batalionu) Saperów (II RP) Kategoria:Ludzie urodzeni w Karlovacu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie 6 Pułku Saperów (II RP) Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Pułkownicy saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1968