Rozkaz NKWD Nr 00439 – rozkaz Ludowego Komisarza Spraw Wewnętrznych ZSRR wydany 25 lipca 1937 roku, będący podstawą do rozpoczęcia „operacji niemieckiej NKWD”, czyli szeroko zakrojonej akcji aresztowań Niemców na terenie Związku Radzieckiego w latach 1937–1938.
„Operacja niemiecka NKWD” była jedną z tzw. operacji narodowościowych – akcji represyjnych wymierzonych w różne mniejszości narodowe państwa bolszewików (Polaków, Finów, Łotyszów, Greków, Bułgarów, Chińczyków, Koreańczyków i innych). Wśród tych poszczególnych narodowości Polacy i Niemcy ucierpieli najbardziej, gdyż w trakcie „operacji polskiej” rozstrzelano 111 tysięcy ludzi, a ofiary śmiertelne antyniemieckiej akcji represyjnej szacuje się od 25 do 42 tysięcy osób. Sposób organizacji przeprowadzenia przez bolszewicką bezpiekę masowych aresztowań i eksterminacji ludności polskiej w ramach „operacji polskiej NKWD” stanowił wzorzec dla kolejnych akcji represyjnych wymierzonych w mniejszości narodowe radzieckiego imperium (w tym „operacji niemieckiej”)Wielki Terror. Operacja polska 1937–1938, t. 1, Wyd. IPN, Warszawa 2010..
W treści owego rozkazu określone zostały kategorie ludzi przeznaczonych do aresztowania. Wymienieni zostali: byli niemieccy jeńcy wojenni, wszyscy niemieccy uchodźcy i imigranci znajdujący się na terenie ZSRR, osoby niemieckiego pochodzenia pracujące w radzieckich zakładach przemysłu zbrojeniowego.
Rozkaz 00439 nakazywał jednocześnie NKWD-zistom zmuszanie aresztowanych do dostarczania dowodów na samych siebie.
Zobacz też Rozkaz NKWD Nr 00447 Rozkaz NKWD Nr 00485 Rozkaz NKWD Nr 00486
Przypisy
Linki zewnętrzne
N. Ohotin, A.B. Roginskij, Historia „operacji niemieckiej NKWD”
Kategoria:1937 w ZSRR Kategoria:NKWD Kategoria:Wielka czystka