Holumnica () – wieś (obec) w północno-wschodniej Słowacji w kraju preszowskim, w powiecie Kieżmark.
Położenie Leży na środkowym Spiszu, u północno-zachodnich podnóży Gór Lewockich. Zwarta zabudowa wsi ciągnie się w dolinie Holumnickiego potoku, uchodzącego tuż niżej do Popradu jako jego prawobrzeżny dopływ.
Historia Powstała w ostatniej ćwierci XIII w. w dobrach Görgeyów. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z roku 1293, kiedy pojawiła się jako Nova Lompnicha. Później występowała jako Noglumnicha (1329), Magna Lomnitz (1361), Holemnicz (1773), Polomnitz (1786), Holomnica (1808); węg. Hollólomnic, niem. Holumnitz. Zasiedlona została osadnikami niemieckimi, którzy w XVI w. w większości przyjęli luteranizm. Później należała do Berzeviczych i Ujházych.
W 1600 r. wieś miała 31 domów. W 1787 r. miała 104 domy i 731 mieszkańców, a 1828 – 119 domów i 866 mieszkańców. Zajmowali się oni rolnictwem i furmanieniem. Była znana również jako ośrodek płóciennictwa, a jej mieszkańcy trudnili się też bieleniem płótna.
Pod koniec 1944 r. większość zamieszkujących wieś Niemców uciekła na zachód przed zbliżającym się frontem. Po zakończeniu wojny na opuszczone gospodarstwa przybyła ludność z okolicznych, przeludnionych wsi.
Obiekty historyczne W centralnej części wsi znajduje się rzymskokatolicki kościół parafialny pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Murowany, z wieżą na osi. Pierwotnie gotycki, znacznie przebudowany w XIX w. W zakrystii zachowały się drewniany, polichromowany krucyfiks z XVIII w. oraz barokowa skrzynia z połowy tego samego wieku.
Zapewne na przełomie XV i XVI w. Görgeyowie wybudowali tuż ponad wsią murowany, gotycko-renesansowy kasztel na planie prostokąta, zwieńczony tzw. polską attyką, który już na początku XX w. był w zaawansowanej ruinie(obecnie pozostały resztki murów).
Przypisy Ustawienia: om7014rr_obc: AREAS_SK, om7014rr_ukaz: Rozloha (Štvorcový meter)
Ustawienia: om7101rr_obc: AREAS_SK
Linki zewnętrzne
Kategoria:Miejscowości w powiecie Kieżmark