Golo Mann, właśc. Angelus Gottfried Thomas Mann (ur. 27 marca 1909 w Monachium, zm. 7 kwietnia 1994 w Leverkusen) – niemiecki historyk, eseista i publicysta. Autor biografii postaci historycznychGolo Manns Konzeption der Geschichtsschreibung. thumb|Golo Mann
Życiorys Był synem Thomasa Manna i Katii Mann. W latach 1927–1932 studiował filozofię i historię na Uniwersytetach w Monachium, Berlinie i Heidelbergu. W roku 1932 doktoryzował się w Heidelbergu pod kierunkiem Karla Jaspersa na temat filozofii Hegla. Od 1933 – po dojściu Hitlera do władzy – do 1958 przebywał na emigracji we Francji, Szwajcarii i (głównie) w Stanach Zjednoczonych. W trakcie II wojny światowej służył w armii USA. Wysłany został do American Broadcasting Station w Londynie. Pracował jako profesor historii na uczelniach w Michigan i Kalifornii. W roku 1958 powrócił z USA do Europy. Zamieszkał w miejscowości Kilchberg k. Zurychu. Został profesorem Westfalskiego Uniwersytetu Wilhelma w Münster (1958–1959) oraz politechniki w Stuttgarcie (1960–1964). Wydawca i współpracownik „Propyläen-Weltgeschichte” (1961–1965).
Z inicjatywy Towarzystwa Golo Manna (Golo-Mann-Gesellschaft) od roku 2013 przyznawana jest nagroda Golo-Mann-Preis za wybitne prace z dziedziny historii.
Poglądy W swojej twórczości i działalności politycznej Golo Mann reprezentował poglądy konserwatywne. Krytykował studenckie protesty z lat sześćdziesiątych, widząc w nich zagrożenie dla demokracji, oskarżał rząd federalny o nieskuteczne reakcje na zamachy terrorystyczne. Co prawda poparł politykę wschodnią (Ostpolitik) Willy Brandta, jednak wkrótce swoje poparcie wycofał, uważając, że kanclerz za bardzo ulega wpływom lewicy. W wyborach do Bundestagu w roku 1980 poparł Franza Josefa Straussa.
Przy interpretacji wydarzeń historycznych mniejszą wagę przywiązywał do kontekstu społecznego, a bardziej traktował je jako skutek działania poszczególnych jednostek, postaci historycznych. W ten sposób wyjaśniał również genezę niemieckiego nazizmu.
Dzieła (wybór) Friedrich von Genz (1947, biografia) Deutsche Geschichte des 19. und 20. Jahrhunderts (1958) (pol. Niemieckie dzieje w XIX i XX wieku) Wilhelm II. Archiv der Weltgeschichte (1964) Von Weimar nach Bonn. Fünfzig Jahre deutsche Republik (1970) Wallenstein. Sein Leben erzählt von Golo Mann (1971) (pol. Wallenstein,1978) Erinnerungen und Gedanken. Eine Jugend in Deutschland (1986) (autobiografia) Menschen des Gedankens, Menschen der Macht, Geschichte (pol. Ludzie myśli, ludzie władzy, historia)(1997) Erinnerungen und Gedanken. Lehrjahre in Frankreich (1999)
Nagrody i wyróżnienia (wybór) Nagroda im. Georga Büchnera (1968) Nagroda im. Gottfrieda Kellera (1969) Wielki Krzyż Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (1972) Bawarski Order Maksymiliana (1981, nauka) Nagroda Goethego (1985) Doktorat h.c. Uniwersytetu w Bath (Anglia)
Zobacz też
Thomas Mann Klaus Mann Erika Mann Heinrich Mann
Przypisy
Bibliografia
Anna Citkowska-Kimla: Golo Manns Konzeption der Geschichtsschreibung, [w:] Polska Akademia Nauk. „Studia Środkowoeuropejskie i Balkanistyczne” XXVII, 2018, s. 113-123.
Golo Kategoria:Niemieccy historycy Kategoria:Niemieccy publicyści Kategoria:Nauczyciele akademiccy Westfalskiego Uniwersytetu Wilhelma w Münsterze Kategoria:Odznaczeni Orderem Maksymiliana Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Laureaci Nagrody Goethego Kategoria:Niemieccy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Monachium Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1994