Władimir Radziwanowicz, podczas służby w Wojsku Polskim używał imienia Włodzimierz, (ur. w Petersburgu, zm. 12 października 1957 w Moskwie) – generał major Armii Radzieckiej, generał brygady LWP.
Życiorys Pochodził z polskiej rodziny zamieszkałej w Petersburgu.
Podczas rewolucji październikowej wstąpił do oddziału młodzieży robotniczej Fińskiej Gwardii Czerwonej Dzielnicy Wyborskiej, a w marcu 1918 do Armii Czerwonej. Absolwent kursu dowódców kawalerii w Szkole Kawalerii w Jelizawetgradzie (1919), uczestnik wojny domowej w Rosji, trzykrotnie ranny. Od 1921 r. zastępca dowódcy szkoły kawalerii, później dowódca samodzielnego szwadronu kawalerii, szef sztabu pułku kawalerii, szef rozpoznania pułku. W latach 1929–1936 służył w Wojskach Ochrony Pogranicza.
W styczniu 1937 zwolniony do rezerwy w ramach czystek stalinowskich, podjął studia w Instytucie Literackim imienia Gorkiego oraz studia języków obcych; opanował siedem języków (niemiecki, angielski, francuski, włoski, hiszpański, szwedzki i turecki). Był tłumaczem — przetłumaczył na język rosyjski wiele dzieł wojskowo-historycznych i literatury pięknej. Członek Związku Pisarzy ZSRR.
Po ataku Niemiec na ZSRR w 1941 r. zmobilizowany do Armii Czerwonej w stopniu podpułkownika, mianowany pomocnikiem szefa sztabu pułku kawalerii na Froncie Leningradzkim, od grudnia 1941 szef sztabu, a od stycznia 1942 dowódca pułku, wiosną 1942 ranny podczas walkJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s. 269-271.. Od 1943 r. był dowódcą 13 Gwardyjskiej Brygady Zmechanizowanej 2 Stalingradzkiego Korpusu Zmechanizowanego na Froncie PołudniowymW.A. Radziwanowicz, Под польским орлом („Pod polskim orłom”). Moskwa, wydawnictwo Wojenizdat, 1959. .
W sierpniu 1943 skierowany do służby w Polskich Siłach Zbrojnych w ZSRR i mianowany zastępcą dowódcy 1 Polskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki ds. liniowych, a we wrześniu 1943 szefem sztabu 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. 23 października 1943 mianowany pułkownikiem Armii Czerwonej. Od grudnia 1943 ponownie zastępca dowódcy 1 Polskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, od kwietnia 1944 dowódca 1 Samodzielnej Brygady Kawalerii Armii Polskiej w ZSRR. Brał udział w walkach m.in. na Wale Pomorskim. W maju 1945 został dowódcą Okręgu Wojskowego nr VII w Lublinie, a 27 września 1945 dowódcą 1 Warszawskiej Dywizji Kawalerii. 14 grudnia 1945 mianowany generałem brygady przez Prezydium Krajowej Rady Narodowej. W styczniu 1947 zakończył służbę w Wojsku Polskim i wrócił do ZSRR, gdzie został szefem katedry języków obcych w Wojskowym Instytucie Pedagogicznym Armii Radzieckiej w Leningradzie.
W 1959 r. ukazały się jego pamiętniki z okresu służby w Wojsku Polskim pt. Под польским орлом („Pod polskim orłom”).
Żonaty z Esfirą Mojsiejewną Rywkiną, s. 271.
Odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (1945) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1945) Złoty Krzyż Zasługi (1946) Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie) Medal „Za obronę Stalingradu” Medal „Za obronę Moskwy” Partyzancki Znak Odznaka Fińskiej Czerwonej Gwiazdy Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za wyzwolenie Warszawy”
Przypisy
Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Oficerowie dowództwa 1 Warszawskiej Dywizji Piechoty Kategoria:Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za wyzwolenie Warszawy” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Radzieccy oficerowie w ludowym Wojsku Polskim Kategoria:Radzieccy dowódcy brygad w II wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy walk o przełamanie Wału Pomorskiego (1945) Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1957 Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu Kategoria:Dowódcy 1 Warszawskiej Dywizji Kawalerii