Iulius Paulus lub krócej Paulus – rzymski jurysta. Żył na przełomie II i III wieku.
Nieznane są dokładne daty urodzin i śmierci Juliusza Paulusa. Pełnił wysokie funkcje państwowe. Początkowo był asesorem (asystentem) prefekta pretorianów Papiniana. Za czasów Heliogabala (218–222) przebywał na wygnaniu. Prawdopodobnie został prefektem pretorian po śmierci Ulpiana w 223 za Aleksandra Sewera (222–235), należał do rady cesarskiej () za czasów Septimusa (193–211), Karakalli (211–217) i Aleksandra Sewera.
Miał . Zaliczony do 5 największych jurystów w Konstytucji raweńskiej z 426 roku, co powodowało, że jego opinie miały moc prawa. Napisał ponad 300 ksiąg niezachowanych, z których fragmentów obficie korzystali kompilatorzy justyniańscy, tworzący Digesta, 1/6 Digestów złożona jest z jego dzieł. Jego debiutanckie dzieła to i . Jego najważniejsze działa to (80 ksiąg o prawie pretorskim) i (16 ksiąg o prawie cywilnym), zawierały całościowy materiał z zakresu i . Pozostawił po sobie dzieła o charakterze dydaktycznym ( w 2 księgach i w 7 księgach), a także wiele komentarzy do ustaw i uchwał senatu. Pozostałe jego dzieła to: (23 księgi), (26 ksiąg), (3 księgi), (23 księgi) i bardzo popularne w późniejszych czasach, szczególnie w okresie tworzenia prawodawstwa królestw barbarzyńskich powstałych po upadku cesarstwa zachodniorzymskiego.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Iulii Pauli Sententiae zbiór opinii prawnych przypisywany Paulusowi
Kategoria:Prawnicy starożytnego Rzymu