Edward Redwanz (ur. 6 kwietnia 1937 w Mokrem k. Czerska) – generał brygady WP.

Życiorys Syn Ludwika i Anny. Absolwent Państwowego Liceum Elektronicznego w Gdańsku (1955), elew Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej w Jeleniej Górze 1955–1958, następnie dowódca stacji radiolokacyjnej i technik radiolokacji w 129. Samodzielnym Pułku Artylerii Przeciwlotniczej w Szczecinie. Od wiosny 1960 kierownik warsztatów radiolokacyjnych sekcji uzbrojenia tego pułku. XII 1960–XII 1961 na kursie wojsk rakietowych Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju w Bemowie Piskim, mianowany porucznikiem i dowódcą plutonu radiotechnicznego, następnie dowódcą baterii i zastępcą dowódcy dywizjonu ds. technicznych. 1966–1968 starszy pomocnik szefa wydziału szkolenia sztabu 9 Dywizji Artylerii Obrony Powietrznej Kraju (OPK) w stopniu kapitana, 1968–1971 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP, po czym został majorem i dowódcą 4. Dywizjonu Rakietowego w 3 Łużyckiej Dywizji Artylerii OPK. Od września 1975 podpułkownik. 25 V 1976 – 1 VII 1981 zastępca dowódcy, a 1 VII 1981 – 6 XII 1984 dowódca 3 Łużyckiej Dywizji Artylerii OPK, od września 1981 w stopniu pułkownika. Dowodzona przez niego dywizja uzyskała wysokie oceny podczas inspekcji. 6 XII 1984 – 1 X 1987 komendant Wyższej Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej w Jeleniej Górze. Kierowana przez niego uczelnia została w 1985 wyróżniona za uzyskanie dobrych wyników podczas inspekcji, a w 1987 wyróżniona w rozkazie szkoleniowym MON za osiągnięcie bardzo dobrych wyników w szkoleniu. Jesienią 1987 na podstawie uchwały Rady Państwa mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL gen. armii Wojciech Jaruzelski. 1 X 1987 – 1 VII 1990 dowódca 3. Korpusu OPK we Wrocławiu, przemianowanego w 1990 roku na 3. Korpus Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej. 24 III 1991 – 5 V 1997 zastępca komendanta Akademii Obrony Narodowej ds. ogólnych w Warszawie, po czym został pożegnany przez ministra obrony Stanisława Dobrzańskiego i przeniesiony w stan spoczynku.

Służąc w Wojskach Obrony Powietrznej Kraju wyróżnił się podczas strzelań bojowych w złożonej sytuacji operacyjno-taktycznej, uzyskując najwyższe noty ekspertów wojskowych jako dowódca dywizji i jako dowódca korpusu. Był członkiem zespołu dowódcy WOPK zajmującego się modernizacją zestawów rakietowych i członkiem zespołu opracowującego programy szkolenia operacyjno-taktycznegoJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s. 288..

Awanse W trakcie wieloletniej służby w Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskowe: podporucznik – 1958 (promowany przez gen. bryg. pil. J. Raczkowskiego) porucznik – 1961 kapitan – 1966 major – 1971 podpułkownik – 1975 pułkownik – 1981 generał brygady – 1987

Życie prywatne Mieszka w Warszawie. Żonaty z Krystyną z domu Hauza, dwie córkiJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s. 289..

Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1997) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1986) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1979) Złoty Krzyż Zasługi (1972) Odznaka Honorowa Sybiraka (1995) Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1978) Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1983) Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Jest także Zasłużonym dla województwa warszawskiego, Jeleniej Góry i Wrocławia.

Przypisy

Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s. 287–289.

Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Generałowie brygady Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Sybiraka Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Wojskowi związani z Wrocławiem Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Obrony Narodowej Kategoria:Komendanci Wyższej Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej