Kościół Świętego Ducha w Moryniu – rzymskokatolicki kościół parafialny w Moryniu, w powiecie gryfińskim, w województwie zachodniopomorskim. Usytuowany jest w północno-wschodniej części miasta.

Historia i architektura Kościół po raz pierwszy wzmiankowany jest w źródłach pod datą 1263 i 1265. Reprezentująca architekturę późnoromańską świątynia murowana jest z granitowej kostki. Sytuowany na planie krzyża łacińskiego, ma formę trójnawowej bazyliki, z krótkim transeptem i wyodrębnionym, prostokątnie zamkniętym prezbiterium. Od strony zachodniej znajduje się dobudowana na przełomie XIII i XIV wieku prostokątna wieża z przejazdem, węższa od nawy, w 1756 roku nadbudowana w najwyższej kondygnacji z drewna i nakryta barokowym hełmem z latarnią. Do południowego ramienia transeptu w XV wieku dostawiona została kaplica, wymurowana z cegły na planie nieforemnego pięcioboku. Przy północnej ścianie prezbiterium widoczny jest ślad po dawnej zakrystii.

W ścianie zachodniej umieszczony jest dwuuskokowy portal. Dwa boczne portale umieszczone są w ramionach transeptu, z czego dwuuskokowy od strony południowej zasłonięty jest kaplicą, zaś trójuskokowy od strony północnej został zamurowany. W południowej ścianie prezbiterium znajduje się dwuuskokowy portal tzw. kapłański. We wschodniej, południowej i północnej ścianie prezbiterium umieszczone są po trzy smukłe okna. Szczyt ściany wschodniej zdobią umieszczone naprzemiennie trzy blendy oraz dwa wąskie okna ostrołukowe. Nad nimi znajduje się oculus, ponad którym znajdują się umieszczone w ostrołukowej niszy trzy smukłe blendy, po bokach zaś dwie pary mniejszych ostrołukowych blend.

Południową ścianę prezbiterium i wschodnią ścianę południowego ramienia transeptu obiega polichromowany fryz podokapowy, odnowiony w 2013 roku. W południowo-zachodnim narożniku wieży, w 2. warstwie nad cokołem, znajduje się kamień z murarskim rytem szachownicy.

Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 1 grudnia 1945 roku.

Wnętrze i wyposażenie Wnętrze kościoła, dawniej przesklepione, nakryte jest współcześnie drewnianym stropem. W prezbiterium znajduje się XIII-wieczny, wykonany z granitowej kostki stół ołtarzowy, w 1955 roku odsłonięty spod warstw kolejnych zamurowań i częściowo zrekonstruowany. Zachowała się bogato zdobiona drewniana, barokowa ambona z 1711 roku, wykonana w moryńskim warsztacie H.B. Hattenkerella. Na tylnej ścianie znajduje się wsparta na belce nośnej empora chórowa z 15-głosowymi organami mechanicznymi z połowy XIX wieku.

W prezbiterium znajduje się zamurowany, polichromowany portal ostrołukowy, stanowiący przejście do dawnej zakrystii. W ścianie północnej i południowej umieszczone są dwie prostokątne wnęki, otoczone polichromowanymi opaskami z motywem szachownicy i gwiazdami. Na ścianach prezbiterium zachowały się malowane zacheuszki, prawdopodobnie XIV-wieczne.

Na wieży kościelnej zawieszony jest dzwon z 1928 roku.

Przypisy

Kategoria:Architektura romańska w województwie zachodniopomorskim Kategoria:Dawne kościoły protestanckie w województwie zachodniopomorskim Kościół Świętego Ducha Kategoria:Kościoły w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej Kościół Świętego Ducha Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Ducha Świętego Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie gryfińskim