Otto Emil Rasch (ur. 7 grudnia 1891 we , zm. 1 listopada 1948 w ) – niemiecki prawnik, funkcjonariusz SS w stopniu , członek NSDAP i kierownik struktur i SD, zbrodniarz wojenny, i dowódca . Odpowiedzialny m.in. za działania podczas operacji „Barbarossa”, w tym za masowe zbrodnie na ludności żydowskiej na terenie Ukrainy. Dowodził m.in. atakiem grupy upozorowanych „polskich rebeliantów” na leśniczówkę w (obecnie Byczyna) w przeddzień wybuchu II wojny światowej.

Życiorys Pochodził z Prus Wschodnich. Urodził się w (dziś to Aumühle) 7 grudnia 1891 roku. Podczas I wojny światowej służył w Cesarskiej Marynarce Wojennej Niemiec.

Po zakończeniu służby wojskowej, w latach 1918–1923 studiował na kilku uniwersytetach i ukończył dwa kierunki studiów doktoranckich. Uzyskał tytuły doktora z dziedziny prawa i stosunków politycznych. Następnie pracował w zawodzie prawniczym.

W 1931 roku wstąpił do NSDAP, a dwa lata później do . Należał także do .

Początkowo działał w administracji lokalnej – był burmistrzem Radeberga, a od 1936 roku także Wittenberga. W 1937 roku rozpoczął pracę w strukturach i objął kierownictwo Gestapo we Frankfurcie nad Menem, a następnie w Linzu (Austria). W 1939 roku pełnił funkcje kierownicze w Sipo i SD kolejno w Kassel (luty–maj), Pradze (maj–czerwiec), ponownie w Linzu (czerwiec–październik), a następnie w Königsbergu, gdzie pozostał do listopada 1941 roku .

Po ataku III Rzeszy na Polskę w 1939 roku w randze a był dowódcą komanda policji bezpieczeństwa w ramach (grupy operacyjnej do zadań specjalnych), działającej na terenach Górnego Śląska, Małopolski i Podkarpacia.

Po ataku III Rzeszy na ZSRR od czerwca do października 1941 roku Rasch dowodził , mobilną jednostką SD, która została przydzielona do Grupy Armii „Południe” i działała na terenie Ukrainie. był odpowiedzialny za masowe mordy na ukraińskich Żydach, Cyganach i innych przedstawicielach ludności cywilnej ZSRR. Pod jego nadzorem podległe mu oddziały przeprowadziły w Babim Jarze we wrześniu 1941 roku, w której zginęło 33 771 osób. Łącznie do 20 października 1941 roku zamordowała około 80 tysięcy ludzi.

Po zakończeniu działalności objął stanowisko dowódcy i SD w dystrykcie kijowskim. W kwietniu 1942 roku zakończył karierę w aparacie bezpieczeństwa i przeszedł do sektora cywilnego i w latach 1942–1945 piastował stanowisko dyrektora przedsiębiorstwa naftowego .

Po wojnie, w 1945 roku, został schwytany przez aliantów i oskarżony o zbrodnie wojenne. Został postawiony przed amerykańskim trybunałem wojskowym w procesie (jeden z procesów norymberskich). 5 lutego 1948 roku postępowanie wobec niego zostało umorzone z powodu choroby Parkinsona. Otto Rasch zmarł 1 listopada 1948 roku w Wehrstedt.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Niemieccy prawnicy Kategoria:Członkowie Einsatzgruppen w kampanii wrześniowej Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Członkowie SD Kategoria:Generałowie SS Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1948