Bank Dyskontowy, używający też nazwy Bank Diskontowy, Diskonto-Bank A.G. – bank działający w Bydgoszczy w okresie międzywojennym.
Historia Został utworzony w 1913, przez miejscowych przemysłowców i ziemian, m.in. przez Witolda Kukowskiego, który został jego dyrektorem, większościowym udziałowcem i członkiem rady nadzorczej; Bank został oficjalnie zarejestrowany w 1914, po uzyskaniu zgody ministra Stefana Przanowskiego. W latach 1921–1927 używał nazwy Bank Diskontowy; funkcjonował do 1925.
Od 1920 bank utrzymywał oddział operacyjny w Gdańsku przy Langer Markt 18 (ob. Długi Targ); również oddziały w Poznaniu, Toruniu, Brodnicy, Grudziądzu, Świeciu, Tczewie, Wejherowie, Kartuzach, Kościerzynie, Pucku i Starogardzie Gdańskim, oraz kilkanaście kas depozytowych (1924). Następnie postawiono bank w stan likwidacji (1927).
Bank został ożywiony w kolejnym roku przez, między innymi, Ivara Kreugera, który zainicjował Bank Diskontowy Warszawski.
Siedziba W 1921 siedziba banku mieściła się przy ul. Dworcowej 96, w 1925 przy ul. Dworcowej 97.
Przypisy
Bibliografia Wojciech Morawski: Słownik historyczny bankowości polskiej do 1939 roku., Muza S.A. Warszawa 1998, 208 s. . książki adresowe Przanowski Stefan (1874–1938), [w:] Polski Słownik Biograficzny. Wrocław: Ossolineum, 1985 tom XXVIII/4, s. 640–642 (autor biogramu: Ryszard Szwoch). Ministrowie Polski Niepodległej 1918–1945, pod red. Marka Baumgarta, Henryka Walczaka i Adama Wątora. Szczecin: Wyd. Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 2001, s. 327–329, . Kategoria:Banki II Rzeczypospolitej Kategoria:Gospodarka Bydgoszczy