Max Frei-Sulzer (ur. 8 marca 1913Vollrath Hopp: Grundlagen für die chemische Technologie in der betrieblichen Ausbildung. Verlag Chemie, Weinheim/ New York 1978, , S. 133 (online). w ZurychuJürgen Thorwald: Crime and science: the new frontier in criminology. Harcourt, Brace & World, New York 1967, S. 382 (online).; zm. 14 stycznia 1983 w ThalwilArabella Martínez Miranda: Das Turiner Grabtuch - Echtheitsdiskussion und Forschungsergebnisse im historischen Überblick. Diplomarbeit, Salzburg 2000, S. 32 (online).) – szwajcarski biolog i kryminolog.
Życiorys Był szefem Służby Naukowej Policji w Zurychu. Wykładał kryminologię na Uniwersytecie w Zurychu.
W 1973 i 1978 badał Całun Turyński. Zdołał zidentyfikować 58 różnych gatunków roślin, których pyłki zostały na Całunie.
Był wyznawcą zwinglianizmuGrzegorz Górny, Świadkowie Tajemnicy. Rosikon Press, Warszawa 2012, s. 58.
Książki (z Arnoldem Suterem) Leitfaden zur Bearbeitung von Brandsachen und Explosionen. Kriminalistik-Verlag, Hamburg 1971. Mikrophotographie weiss-schwarz und farbig. Schlegel, Zürich 1948 (Mikroskopische Bibliothek. Bd. 4). Lohnende Objekte für mikroskopische Untersuchungen und ihre Präparation. Schlegel, Zürich 1946 (Mikroskopische Bibliothek. Bd. 3). Mikroskopische Untersuchungsmethoden. Schlegel, Zürich 1946 (Mikroskopische Bibliothek. Bd. 2). Das Mikroskop und verwandte optische Instrumente. Schlegel, Zürich 1946 (Mikroskopische Bibliothek. Bd. 1). Die Gliederung der sizilianischen Flora und Vegetation und ihre Stellung im Mittelmeergebiet. Dissertation, Universität Zürich, 1938.
Przypisy
Linki zewnętrzne Frei-Sulzer, Max.
Kategoria:Kryminolodzy Kategoria:Specjaliści kryminalistyki Kategoria:Szwajcarzy Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1983