Diecezja betlejemska (, fr. Diocèse de Bethléem) – historyczna rzymskokatolicka diecezja ze stolicą w Betlejem w Królestwie Jerozolimskim. Biskupi betlejemscy byli sufraganami łacińskich patriarchów Jerozolimy.
Obecnie istnieje tytuł biskupa betlejemskiego przyznawany biskupom tytularnym. Ostatnim tytularnym biskupem Betlejem był zmarły 1987 Louis-Séverin Haller CRA - opat Saint-Maurice d’Agaune.
Historia Diecezja betlejemska powstała po sukcesie I wyprawy krzyżowej. W 1099 krzyżowcy mianowali pierwszego biskupa Betlejem Arnolfo. Diecezja została kanonicznie uznana w 1109 przez papieża Paschalisa II. W tym też roku diecezja betlejemska została połączona z diecezją Aszkelon tworząc diecezję betlejemsko-aszkelońską.
W 1223 przeniesiono siedzibę biskupią do francuskiego Clamecy. W 1378 papież Grzegorz XI utworzył diecezję Betlejem-Clamecy. Została ona zlikwidowana w 1801.
Od 1840 mianowani są biskupi tytularni Betlejem.
Biskupi Betlejem Biskupi Betlejem-Aszkelon Arnolfo (1099-1103) niekanoniczny Aschetino (1110 – 1123?) Anselmo (1132? – 1142?) Giraldo (1147? – 1152?) Raul (1155 – 1173) Alberto (1177? – 1179?) Rodolfo (? – 1191) następnie mianowany patriarchą Jerozolimy Piero (1204? – 1205) Tommaso (1207? – ?) Rainierio (1210? – 1223?)
Biskupi tytularni Betlejem po 1840 wszyscy biskupi tytularni Betlejem po 1840 byli opatami Saint-Maurice d’Agaune Etienne-Barthélemy Bagnoud CRA (1840 - 1888) Joseph Paccolat CRA (1889 – 1909) Joseph-Emile Abbet CRA (1909 – 1914) Joseph-Tobie Mariétan CRA (1914 – 1931) Bernard Alexis Burquier CRA (1932 – 1943) Lois-Séverin Haller CRA (1943 – 1987) vacat (1987 - nadal)
Bibliografia
Catholic Encyclopedia (1913)
Kategoria:Królestwo Jerozolimskie Kategoria:Tytularne stolice biskupie Kościoła katolickiego w dzisiejszej Palestynie Kategoria:Dawne diecezje katolickie Kategoria:Religia w Betlejem