Francesco Mario Pagano (ur. 8 grudnia 1748, Brienza, zm. 29 października 1799, Neapol) – prawnik, filozof i dramaturg włoski, działacz Republiki Partenopejskiej roku 1799.
Życiorys Studiował prawo na uniwersytecie w Neapolu i rozpoczął prowadzenie praktyki adwokackiej. Jednocześnie wykładał etykę i prawo karne na uniwersytecie w Neapolu. Po ucieczce Ferdynanda I Burbona, został członkiem władz neapolitańskiej Republiki. Był jednym z autorów konstytucji tego mini państwa, znajdującego się pod kuratelą napoleońskiej Francji. Po zajęciu przez Anglię Republiki Partenopejskiej i powrocie króla Ferdynanda na tron, trybunał królewski skazał go na śmierć przez powieszenie. Wyrok wykonano 29 października 1799 roku.
Dzieła Główne eseje Considerazioni sul processo criminale (1787) Saggi politici (1783) Principi del codice penale (1819) Logica dei probabili o teoria delle prove (1819)
Dzieła teatralne Gli esuli Tebani (1782) Il Gerbino (1787) Agamennone (1787) Corradino (1789) Emilia (1792)
Linki zewnętrzne Biografia (wł.)
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Neapolu Kategoria:Włoscy prawnicy Kategoria:Włoscy filozofowie XVIII wieku Kategoria:Włoscy dramaturdzy Kategoria:Włoscy wolnomularze Kategoria:Filozofowie prawa Kategoria:Urodzeni w 1748 Kategoria:Zmarli w 1799 Kategoria:Straceni przez powieszenie