Schronisko na połoninie Steryszora – schronisko turystyczne, które było położone pod szczytem Czarnej Klewy w Gorganach na wysokości ok. 1420 m n.p.m.. Zniszczony podczas II wojny światowej.
Historia Schronisko wybudowano z inicjatywy Przemyskiego Towarzystwa Narciarzy na połoninie na północnych zboczach Czarnej Klewy, zwanej także Steryszorą. Obiekt ten rozpoczął działalność już w 1935 roku, choć wykończony został ostatecznie dopiero w roku kolejnym.
Schronisko mogło pomieścić około 30 osób, przy czym liczba dostępnych noclegów miała być mniejsza – według różnych źródeł 20, 23 lub 24 (na poddaszu).
Według stanu na 1937 rok do schroniska nie prowadził żaden znakowany szlak turystyczny, a jedynie odgałęzienie nieznakowanego szlaku biegnącego pasmem granicznym z Połoniny Douhej przez Płoskę na Czarną Klewę. Przez szczyt tej ostatniej przebiegał natomiast znakowany na niebiesko czechosłowacki szlak z Jasiny na szczyt Bratkowskiej.
Obiekt został zniszczony w czasie II wojny światowej przez wycofujące się latem 1941 roku wojska ZSRR (wcześniej budynek zajęty był przez radziecką straż graniczną).
Architektura Budynek nawiązywał do prostej huculskiej chaty posedkowej (zamieszkałej całorocznie). Wzniesiono go na kamiennej podmurówce w konstrukcji zrębowej. Od frontu obiekt posiadał wsparty na podporach podcień (pidganie) nakryty półszczytowym dachem głównym. Niewielkie przyczółki zdobione były ornamentyką ludową. Budynek posiadał okna jedynie w ścianach frontowej i tylnej (czym różnił się od bliźniaczego schroniska na Pantyrze).
Na parterze znajdowały się trzy izby, w tym centralnie położona kuchnia. Dodatkowo obiekt posiadał wysokie użytkowe poddasze.
Przypisy
Steryszora Kategoria:Gorgany Kategoria:Nieistniejące obiekty budowlane na Ukrainie