Mewa białooka (Ichthyaetus leucophthalmus) – gatunek ptaka wodnego z rodziny mewowatych (Laridae). Zamieszkuje Morze Czerwone i Zatokę Adeńską; nie jest zagrożony wyginięciem.
mały|lewo|Ilustracja dołączona do pierwszego opisu Taksonomia Gatunek ten opisał w 1825 roku Coenraad Jacob Temminck, nadając mu nazwę Larus leucophthalmus. Miejsce typowe to wybrzeża Morza Czerwonego. Obecnie gatunek zwykle zaliczany jest do rodzaju Ichthyaetus, choć niektórzy autorzy nadal umieszczają go w rodzaju Larus. Nie wyróżnia się podgatunków.
Zasięg występowania Występuje na Morzu Czerwonym i Zatoce Adeńskiej. Regularnie choć nielicznie zapuszcza się na północ do Zatoki Akaba. Lęgi odbywa na położonych na tych akwenach wyspach należących do Egiptu, Sudanu, Erytrei, Dżibuti, Arabii Saudyjskiej, Jemenu i Somalii. Zimą rozprasza się po całym zasięgu lęgowym.
Morfologia Długość ciała 39–43 cm, rozpiętość skrzydeł 100–109 cm (inne źródło podaje 110–115 cm). Masa ciała 275–415 g.
240px|mały|Osobnik młodociany Ekologia Przeważnie nadmorska. Sezon lęgowy trwa od czerwca (w Egipcie od maja) do września. Samica składa 1–3 jaja. Zjada głównie ryby, także nieco krabów, mięczaków i pierścienic; w Egipcie odnotowano zjadanie owoców krzewu Nitraria retusa.
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2018 roku klasyfikuje mewę białooką jako gatunek najmniejszej troski; wcześniej – od 2000 roku – miała ona status gatunku bliskiego zagrożenia, a od 1994 roku – gatunku narażonego. Liczebność światowej populacji szacuje się na 35 800 – 37 800 dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny.
Przypisy
Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Mewowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1825 roku Kategoria:Taksony opisane przez Coenraada Jacoba Temmincka