Bogdan Henryk Suchowiak (ur. 29 listopada 1905 w Poznaniu; zm. 20 lipca 1991 w Warszawie) – oficer rezerwy artylerii Wojska Polskiego, więzień niemieckich obozów koncentracyjnych.
Życiorys Urodził się 29 listopada 1905 w rodzinie Henryka i Marii z Warmińskich (1878–1957). Miał siostrę Janinę (1901–1996), po mężu Dembińską. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 roku i 67. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział w rezerwie do 14 Pułku Artylerii Lekkiej w Poznaniu.
Walczył w wojnie obronnej 1939. Dostał się do niemieckiej niewoli, z której uciekł 10 października 1939. 7 sierpnia 1940 został aresztowany i poprzez Fort VII w Poznaniu, KL Buchenwald (nr obozowy 1533) trafił do KL Neuengamme, gdzie otrzymał numer obozowy 3524. W maju 1945 przeżył zatopienie niemieckiego statku Cap Arcona. Po uwolnieniu przez wojska alianckie wrócił do Polski. Jest autorem książek o obozie Neuengamme.
Publikacje Neuengamme Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1979, . Mai 1945: Die Tragödie der Häftlinge von Neuengamme. Reinbek 1985, .
Przypisy
Literatura
Władysława Demvecka: Suchowiak Bogdan Henryk., Polski słownik biograficzny. tom 45, 2007–2008, , s. 330–331.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Podporucznicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy jeńcy wojenni – uciekinierzy z niewoli niemieckiej 1939–1945 Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Więźniowie KL Buchenwald Kategoria:Więźniowie KL Neuengamme Kategoria:Więźniowie KL Posen Kategoria:Zmarli w 1991