Groutyt – bardzo rzadki minerał grupy wodorotlenków, będący tlenowodorotlenkiem manganu.
Nazwa pochodzi od nazwiska holenderskiego mineraloga i petrografa Franka F. Grouta (1880-1958) pracownika Uniwersytetu w Minnesocie.
Właściwości Krystalizuje w układzie rombowym. Charakteryzuje się grubotabliczkowym, słupkowym, pręcikowym i igiełkowym pokrojem. Występuje w skupieniach promienistych, blaszkowych, rozetowych (szczotki krystaliczne) i zbitych. Jest minerałem kruchym i nieprzezroczystym. Zazwyczaj czarny lub szaroczarny, może wykazywać iryzację. Jest izostrukturalny z diasporem i goethytem. Polimorficzny z manganitem i feitknechtitem. Rozpuszczalny w kwasie solnym.
Występowanie Stanowi produkt procesów hydrotermalnych i wietrzeniowych. Występuje w strefie przeobrażeń hipergenicznych skał bogatych w mangan; także w konkrecjach goethytowych i w szczelinach skrzemionkowanego drewna. Bywa spotykany jako późny etap mineralizacji w otworach w formacji żelaza pasmowego. Tworzy pseudomorfozy po kalcycie. Okazy z Minnesoty występują w zwietrzałych formacjach żelaza pasmowego; z Nowego Jorku – w postaci łupków manganowych z talkiem; groutyty z New Jersey pochodzą ze zmetamorfizowanych, warstwowych złóż cynku, natomiast okazy z Arizony mają charakter rud hydrotermalnych. Współwystępuje głównie z rodochrozytem, skrzemieniałym drewnem, barytem, wezuwianem, goethytem, lepidolikrokoitem, hematytem, manganitem, kalcytem, piroluzytem, kwarcem i romanèchitem.
Miejsce Występowania Kristiansand, Norwegia; Schwarzwald, Niemcy; Austria (Bleiberg); Úrkút, Węgry; RPA; Ukraina; Francja; Stany Zjednoczone (Arizona, Minnesota, Nowy Jork);
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Groutyt na stronie Webmineral.com Groutyt na stronie Mindat.org
Kategoria:Tlenki i wodorotlenki (minerały)