Komputer szeregowy – komputer z arytmometrem jednobitowym, przetwarzającym dane po jednym bicie na takt zegara. Komunikacja między elementami takiej maszyny (pamięcią, procesorem, rejestrami itp) odbywa się szeregowoA. Kitow N.Krynicki "Elektroniczne maszyny cyfrowe oraz programowanie" str. 155 Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej Warszawa 1963r.
Posiadał pamięć operacyjną o dostępie cyklicznym z krążącą informacją na akustycznych liniach opóźniających (rtęciową, magnetostrykcyjną) albo bębnową – rzadko inną. Pamięci o dostępie cyklicznym, mogły pracować tylko z jedną częstotliwością, z którą synchronizowano zegar komputera. Przy pamięciach na akustycznych liniach opóźniających, synchronizowano fazę impulsów wejściowych z wyjściowymi, dla jednej linii opóźniającej, zmieniając częstotliwość zegara. Pamięć bębnowa posiadała wydzieloną ścieżkę zegarową, z której odczytywano sygnał zegara.
Komputery szeregowe posiadały prostszą budowę od komputerów równoległych, okupioną mniejszą wydajnością. Prędkość komputerów szeregowych ograniczało zastosowanie pamięci o dostępie cyklicznym; np. po zmianie jej na pamięć o dostępie swobodnym w komputerze ZAM-2 spodziewano się pięciokrotnego wzrostu wydajnościMaszyny Matematyczne str. 15 nr 5/1968r .
Przykłady komputerów szeregowych XYZ – komputer lampowy z pamięcią rtęciową EMAL-2 – komputer bezlampowy z pamięcią bębnową UMC-10 – komputer tranzystorowy z pamięcią ferrytową MKJ-25 – minikomputer na układach scalonych TTL z pamięcią ferrytową.
Przypisy
Kategoria:Komputery