thumb|250px|van Lennep po zakończeniu kariery (ok. 1938) Jonkheer Christiaan van Lennep (ur. 3 stycznia 1887 w Hilversum, zm. 5 grudnia 1955 w Rochers de Toveyres) – holenderski tenisista i wielokrotny mistrz Holandii.
Wygrywał mistrzostwa Holandii w latach 1905, 1907, 1919, 1921, 1925 i 1926. Ponadto siedmiokrotnie był deblowym mistrzem kraju.
Startował, zarówno w singlu, jak i w deblu, w igrzyskach olimpijskich w 1908 i 1924. Jego największym osiągnięciem olimpijskim jest trzecia runda podczas zawodów z 1924. Przegrał wtedy z Watsonem Washburnem w trzech setach – 6:2, 1:6, 1:6, 2:6. Dotarł do finału inauguracyjnych mistrzostw Wielkiej Brytanii na twardej nawierzchni, które odbyły się w Torquay w 1924 roku. W finale został pokonany w pięciu setach przez Randolpha Lycetta. W 1925 był członkiem holenderskiej drużyny, która dotarła do europejskiego finału Pucharu Davisa (Holandia przegrała 0:4 z Francją). W decydującym pojedynku van Lennep zagrał w meczu deblowym w parze z Arthurem Diemerem-Koolem. Zakończył się on wynikiem 2:6, 3:6, 8:6, 4:6.
Większe sukcesy odnosił w deblu. W 1926 w tej konkurencji doszedł do półfinału Wimbledonu. Jego partnerem był wtedy Béla von Kehrling.
W latach 1920–1928 grał w Pucharze Davisa. Wygrał w nim 14 meczów, przegrał 12.
Nosił przezwisko Kick.
Był bratem Roelofa van Lennepa, który także był tenisistą i brał udział w igrzyskach w 1908.
Drzewo genealogiczne
Przypisy
Kategoria:Holenderscy olimpijczycy (Londyn 1908) Kategoria:Holenderscy olimpijczycy (Paryż 1924) Kategoria:Holenderscy tenisiści Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1908 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924 Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1955