Stanisław Hebanowski (ur. 28 marca 1820, zm. 13 lutego 1898) – polski architekt.
Życiorys Jego ojciec był profesorem gimnazjum klasycznego. Początkowo uczył się zawodu w prywatnej szkole u Antoniego Krzyżanowskiego. W latach 1842–1844 studiował w Akademii w Berlinie, a następnie w Paryżu. Przed rokiem 1855 powrócił do Poznania i rozpoczął pracę jako prywatny architekt i budowniczy. W jego projektach widoczne są wpływy renesansu włoskiego i francuskiego. Do wnętrz wprowadził dekoracje barokowo-rokokowe.
Dla Hipolita Cegielskiego zaprojektował willę przy ul. Podgórnej oraz fabrykę. Z zabudowań zakładów Cegielskiego, przy ul. Strzeleckiej, zachował się do dzisiaj kantor z wieżą.
W Poznaniu znana jest tylko jedna kamienica wybudowana przez Hebanowskiego. Kamienicę tę, przy ulicy św. Marcina, wybudował dla siebie, w spółce finansowej z lekarzem Teofilem Mateckim. Kamienica graniczyła z dawnym cmentarzem kościoła św. Marcina, gdzie w roku 1859 odsłonięto pomnik Adama Mickiewicza. Kamienica stanowiła z lewej strony tło dla pomnika.
W 1872 roku Hebanowski wykonał projekt Teatru Polskiego. Stanisław Hebanowski był również członkiem rady miejskiej.
Został pochowany na cmentarzu w Gieczu, którego był właścicielem.
Architektura Jego klientami byli jednak głównie polscy ziemianie. W Wielkopolsce zachowało się wiele budowli projektowanych przez Hebanowskiego: Pałac w Łęknie (1857) Kaplica Kalksteinów w Chełmży (1858–1862) Pałac w Dusinie (1865) Pałac Potworowskich w Kosowie (1866) Kościół św. Katarzyny w Brodnicy (1867–1874) Pałac w Posadowie (1870) Pałac w Tarcach (1871) Pałac w Nowej Wsi (1874–1876) Pałac w Mystkach (1877) Pałac w Biezdrowie (1877) Zespół pałacowo-parkowy w Potulicach
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Architekci związani z Poznaniem Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Radni Poznania (zabór pruski) Kategoria:Urodzeni w 1820 Kategoria:Zmarli w 1898