Konwencja Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi z 1988 rokuKonwencja Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, sporządzona w Wiedniu 20 grudnia 1988 r. () – umowa międzynarodowa ONZ, której celem jest ograniczenie dostępu do prekursorów (materiałów wyjściowych) niezbędnych do nielegalnej produkcji substancji psychoaktywnych objętych Jednolitą konwencją o środkach odurzających lub Konwencją o substancjach psychotropowych, a ponadto zwalczanie przemytu narkotyków i prania brudnych pieniędzy pochodzących z handlu narkotykami.
Stronami jest 191 państw. Weszła w życie 11 listopada 1990 r. Zgodnie z artykułem 34 depozytariuszem jest Sekretarz Generalny ONZ. Język autentyczny: arabski, angielski, chiński, francuski, hiszpański i rosyjski (art. 33). Spory rozstrzyga Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości, chyba że strony uzgodnią inny sposób (art. 32).
Środki objęte kontrolą klasyfikuje w dwóch tabelach. Pierwsza z nich zawiera substancje, które mogą z dużym prawdopodobieństwem posłużyć do produkcji nielegalnych substancji, a druga z nich zawiera takie substancje, które są często stosowane do produkcji innych chemikaliów. Wykazy są dostępne na "czerwonej liście" Międzynarodowego Organu Kontroli Środków Odurzających (International Narcotics Control Board)List of Chemicals frequently used in the Illicit Manufacture of Narcotic Drugs and Psychotropic Substances under International Control.
W Polsce zamiast tabel z tej konwencji obowiązują kategorie prekursorów według prawa Unii Europejskiej, które jednak pokrywają się co do listy substancji (ale nie kategoryzacji) z tabelami Konwencji.
Zobacz też Inne konwencje międzynarodowe Jednolita konwencja o środkach odurzających z 1961 roku Konwencja o substancjach psychotropowych z 1971 roku
Ustawodawstwo polskie Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii Wykaz środków odurzających i substancji psychotropowych
Przypisy
Kategoria:Polityka narkotykowa