Paolo Giovio (także Jovius; ur. 9 lub 21 kwietnia 1483 w Como, zm. 11 grudnia 1552 we Florencji) – włoski historyk, biskup Nocery.
Życiorys Studiował medycynę w Padwie i uzyskał tytuł doktora. Po studiach podróżował po Europie, gdzie poznał wielu książąt. W czasie tych podróży poznał papieża Leona X, który sprowadził Giovio do Rzymu. Wkrótce potem zaczął interesować się historią i opisał ekspedycję Karola VIII Walezjusza do Włoch i podbój Neapolu. Gdy papież zapoznał się z tą pracą, był tak zachwycony, że uczynił Joviusa profesorem retoryki na uniwersytecie w Rzymie. 13 stycznia 1528 został konsekrowany jako biskup Nocery. Klemens VII zdecydował się na nadanie mu biskupstwa, w ramach rekompensaty strat, jakie poniósł Giovio, podczas podboju Rzymu. Podczas pontyfikatu Pawła III starał się u papieża o przeniesienie do rodzinnego Como, lecz gdy to się nie udało, w 1543 opuścił diecezję Nocere i udał się do Como. W 1549 udał się do Florencji, gdzie pracował nad swoimi dziełami historycznymi do swojej śmierci w 1552.
Twórczość Historiarum sui temporis libri XLV Commentario de le cose de’ Turchi Elogia veris clarorum virorum Vitae virorum illustrium Lettere volgari Dialogi de viris et foeminis aetate nostra florentibus
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Paolo Giovio – dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Padwie Kategoria:Urodzeni w 1483 Kategoria:Zmarli w 1552 Kategoria:Włoscy historycy Kategoria:Włoscy biskupi katoliccy Kategoria:Ludzie urodzeni w Como