John Joseph Evers (ur. 21 lipca 1881, zm. 28 marca 1948) – amerykański baseballista, który występował na pozycji drugobazowego przez 18 sezonów w Major League Baseball.
Będąc zawodnikiem Chicago Cubs, dwukrotnie zwyciężał w World Series (w 1907 i 1908 roku). W lutym 1914 podpisał kontrakt z Boston Braves. W tym samym roku wystąpił we wszystkich meczach World Series, w których Braves pokonali Philadelphia Athletics 4–0, a także został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem. Grał jeszcze w Philadelphia Phillies w sezonie 1917 oraz w Chicago White Sox (jeden występ w 1922 roku) i ponownie w Boston Braves (jeden występ w 1929 roku w wieku 49 lat).
W 1920 był trenerem w New York Giants, rok później menadżerem Chicago Cubs, zaś w 1924 menadżerem Chicago White Sox. W późniejszym okresie był między innymi skautem w Boston Braves. W 1946 został członkiem Galerii Sław Baseballu. Zmarł 28 marca 1947 w wieku 65 lat.
+ Nagrody i wyróżnieniaNagroda/wyróżnienieLataŹródłoMVP National League 19143× zwycięzca w World Series 1907, 1908, 1914
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Amerykańscy skauci w baseballu Kategoria:Baseballiści Chicago Orphans Kategoria:Baseballiści Chicago Cubs Kategoria:Baseballiści Boston Braves Kategoria:Baseballiści Philadelphia Phillies Kategoria:Baseballiści Chicago White Sox Kategoria:Menadżerowie Chicago Cubs Kategoria:Menadżerowie Chicago White Sox Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Ludzie urodzeni w Troy (Nowy Jork) Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1947