Ihor Podolczak (ukr. Ігор Подольчак; ur. 9 kwietnia 1962 we Lwowie) – ukraiński reżyser filmowy, scenarzysta, producent filmowy, fotograf, artysta plastyk oraz kurator wystaw sztuki współczesnej. Członek Ukraińskiej Akademii FilmowejШестеро львів’ян стали членами Української кіноакадемії. 24 marca 2017..
Życiorys Absolwent Akademii Sztuk Pięknych (z wyróżnieniem, 1984) we Lwowie. Uczestnik ponad 150 międzynarodowych wystaw sztuki na Ukrainie i świecie, laureat 25 z nichIhor Podolczak CV 1985-2017.. Jedna z 25 wystaw personalnych artysty była pierwszą w historii wystawą sztuki w kosmosieYouTube – Art In Space Ihor Podolchak 1993., przeprowadzoną na pokładzie stacji kosmicznej Mir 25 grudnia 1993 roku. W dorobku filmowym Ihora Podolczaka znajdują się obecnie dwa pełnometrażowe filmy (Panny dworskie (2008)., Delirium (2013).) i jeden krótkometrażowy (Merry-Go-Round (2017)Internet Movie Database. .).
Podolczak jest także współzałożycielem twórczego stowarzyszenia „Fond Mazocha” (razem z Ihorem Diuryczem i Romanem Wiktiukiem) i współautorem wszystkich akcji i projektów realizowanych w jego ramach. Mieszka i pracuje w Kijowe oraz Lwowie.
W 2014 roku redakcja ukraińskiej edycji magazynu Forbes uznała Ihora Podolczaka jednym z 10 wybitnych reżyserów filmowych UkrainyЮрій Володарський. Рейтинг Forbes: 10 найвизначніших кінорежисерів України. «Forbes Ukraine», 23 lipca 2014..
Twórczość artystyczna Ihor Podolczak pracuje w różnych technikach artystycznych: malarstwo, grafika, fotografia, video-art, happeningi. Na początku kariery dominującą była grafika, co wiąże się z tym, iż w ZSRR trudno było przedstawiać prace malarskie za granicą, a mała grafika doskonale nadawała się do przesyłek pocztowych. Poczynając od lat 90. ubiegłego stulecia aktywnie dołącza do swojej działalności praktycznie wszystkie gałęzie artystyczne. W połowie lat 90. – akcje artystyczne i performance, pod koniec lat 90. – wideoart.
Malarstwo i technika mieszana thumb|left|150px|S.S., 2002, akryl na płótnie, 75х130 cm
Do początku lat 90. w malarstwie były wykorzystywane farby olejowe, a obrazy były z reguły niedużych formatów (do 1 m). Później tylko akryl i płótno, rozmiar którego się powiększył (do 2,5 m). „Technika mieszana” – nazewnictwo umowne unikatowej technologii, będącą kombinacja monotypii i malarstwa akrylowego na papierze z następującym naklejaniem na płótnie. Do połowy lat 90. prace wykonane tą techniką były wystawianeO. Сердюк, Гор Гори, Игорь Подольчак. Katalog. Moskwa: Галерея «Art Modern», 1990 OCLC 224935870. pod pseudonimem O. SerdiukПевний, Богдан. Селективним оком. Мюнхен: Сучасність, ч. 3(347), березень 1990 s. 33–45 ..
Grafika thumb|150px|Para, 1992, akwaforta, 49.5х32,5 cm Grafiką warsztatową zajmuje się od 1981 roku. W swoich pracach wykorzystuje techniki akwaforty, akwatinty, miedziorytu, suchej igły. Z reguły łączy wymienione techniki osiągając tym samym niewiarygodnej głębi czarnego, szerokiego rozpięcia szarości, różnorodnych faktur i reliefówRosiak, M. Igor Podolczak. Grafika. Katalog wystawy. Poznań: Galeria'72, 1989.. Pracuje na płatach cynkowych. Format prac wariuje pomiędzy miniaturą (2x3 cm) do wielkich prac (50x40 cm), co jest mało charakterystyczne dla techniki intaglio.
Fotografia Fotografią zaczął się zajmować jeszcze podczas studiów. Do 1996 roku fotografie były wystawiane pod pseudonimem Gor Gori. W większości były to fotografie czarno-białe, kolorowane farbami winylowymi. Później zaczął wykorzystywać technikę solaryzacji. Od roku 2000 zaczął wykonywać kolorowe zdjęcia. Fotografuje zarówno modele, jak i naturę nieożywioną. Wykorzystuje średnioformatową kamerę Mamiya RB67 z różnorodną optyką. Często wykorzystuje kolorowe oświetlenie. Format waha się od 15 cm do 1 m po stronie długiej. Zdjęcia Podolczaka są drukowane w różnych wydaniach fotograficznych: elitarnych („Scenario”, The Art Photography Magazine, Wielka Brytania)Taranenko A. Igor Podolchak. „Scenario”. The Art Photography Magazine. Issue No.4, 1996 OCLC 302419442., fetyszystycznych (Secret, Belgia) i nawet praktycznie pornograficznych („Nu”, Włochy)Podolchak, Igor. Igor Podolchak. „Nu”, Numero 10, autunno 1999.Taranenko, Andrey. Apologia dell’edonismo tanatofilo. Nu, Numero 8, autunno 1998..
Książka artystyczna W 1992 roku polskie wydawnictwo książki artystycznejLorenz, Angela. Artist’s Books – For Lack of a Better Name. www.angelalorenzartistsbooks.com. Correspondance des Arts (Łódź) wydało książkę Jakob Böhme z oryginalnymi akwafortami PodolczakaPodolczak, Igor. Jakob Böhme. Łódź: Correspondance des Arts II, 1993. OCLC 498467121., integrowanymi z ręcznie wyrobionym papierze długości 8 m. Książka cieszyła się wielką popularnością na międzynarodowych jarmarkach książkowych i była nagrodzona brązem w konkursie Najlepsza Książka świata na Targi Książki we Frankfurcie nad Menem w 1994 roku, Walter Tiemann Prize na targach książkowym w Lipsku w tym samym roku, odznaczona nagrodą Najlepsza Książka Roku przez Polskie Towarzystwo Wydawców Książek (Warszawa) w 1992 roku. Książka brała udział w pierwszej ekspozycji UkrainyDyurych Igor; Podolchak Igor. Art in Space. Спеціальне видання для Бієнале в Сан Паулу. Київ: Фонд Мазоха 1994. na Biennale w São Paulo, Brazylia (1994)Стукалова, Е. Сан-Паоло Биеннале. «Terra Incognita», № 5(1996) OCLC 33826212.. W 1995 roku polskie wydawnictwo Muzeum Książki Artystycznej w Łodzi wydało książkę Podolczaka pod tytułem GilgameszRaine, Craig; Podolczak, Igor. Gilgamesh. Łódź: Muzeum Książki Artystycznej w Łodzi. OCLC 82268972. z tekstami Craig Raine.
Fond Masocha thumb|left|150px|Sztuka w kosmosie. Stacja kosmiczna «Mir» (1993) W 1991 roku wspólnie z Igorem DyuryczemВасильев, С. «Одни Дома» «Столичные Новости», № 44 (192) 27 ноября-03 декабря 2001. i Romanem Wiktiukiem założył twórczą spółkę Fond Masocha, która odznaczyła się szeregiem prowokujących akcji artystycznych w okresie z 1994 po 2004 rok w Wielkiej Brytanii (2001 rok, Najlepsi artyści dwudziestego wieku), na Ukrainie (Marka – ukraińskie, kurator – Jerzy Onuch); 2000, Ostatnia trasa koncertowa na Ukrainie; 1998, Bezpredel s/masochizmu; 1995, Świeże gazety dla... (kurator – Marta Kuźma); 1994, Mauzoleum dla prezydenta; 1993, Sztuka w kosmosie, w Rosji 1997, Bezpredel humanizmu (Władywostok, współproducenci: Dmytro Kulikow i Tymofij Sergiejcew)Левинтов, А. Современные политические технологии в России «Вестник» Номер 8(189) 4 Апреля, 1998.; 1995, Ostatni pogrom żydowski (Moskwa, galeria Gelmana) oraz w Niemczech (1995, Wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Zwycięstwa, panie Müller, Berlin).
Wystawy i kolekcje Działalność wystawiennicza rozpoczęła się w 1985 roku. Brał udział w ponad 160 międzynarodowych wystawach, jest laureatem 25 z nich w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Korei Południowej, Polsce, Norwegii, Hiszpanii na Ukrainie oraz Łotwie. W latach 1989–2018 odbyło się 27 wystaw indywidualnych w Wenecji, Londynie, Moguncji, Kijowie, Monachium, Łodzi, Bayreuth, Bridewood (Australia), Seulu, Lwowie, Hobarcie, Cadaqués, Paryżu, Koninie, Poznaniu, Gross-Gerau (Niemcy).
Jedną z wystaw indywidualnych była pierwszą w historii wystawa sztuki w kosmosieYouTube – Art In Space Ihor Podolchak 1993. na pokładzie rosyjskiej stacji kosmicznej Mir 25 stycznia 1993 roku. Ten projekt („Sztuka w kosmosie”) po raz pierwszy reprezentował Ukrainę w 1994 rokuStukalova, E. Sao Paolo Biennale. Terra Incognita, nr 5 (1996). na Biennale w São Paulo, Brazylia.
Prace Podolczaka znajdują się w 26 muzeach i kolekcjach publicznych w Australii, Bośni i Hercegowiny, Wielka Brytania, Izraelu, Włochach, Kubie, Macedonii Północnej, Niemcach, Norwegii, Polski, Rosji, Stanach Zjednoczonych, Francji, Ukrainy, Egiptu: Biblioteka Narodowa Francji, Paryż Muzeum Block. Northwestern University. Evanston, Illinois, Stany Zjednoczone Biblioteka Brytyjska, Londyn Muzeum Zamkowe. Malbork, Polska Muzeum Gutenberga, Moguncja, Niemcy , Izrael , Tuzla, Bośnia i Hercegowina
Działalność kuratorska W latach 1990–1995 był aktywnie zaangażowany w działalność kuratorską. Organizował głównie wystawy, współpracując z Muzeum Historii Religii we Lwowie, które zapewniało pomieszczenia i zasoby organizacyjne. To właśnie w tym muzeum Podolczak zorganizował Międzynarodowe Biennale grafiki „Interdruk” – pierwszą wystawę tego typu na terytorium ZSRR. Odbyli się 2 wystawy w 1989 i 1991 rokuКлех, И. Западная Украина: итоги 90-х. «Ї»..
W latach 1990–1992 zorganizował szereg wystaw artystów zagranicznych na Ukrainie i ukraińskich za granicą. W 1993 roku zorganizował wystawę pamiątkową Bruno Schulz, w 1995 wystawę „Projekt koncepcyjny pomnika Masochowi”, w latach 1998–1999 projekt ekspozycyjno-wydawniczy Corpus Delicti (Post erotyczna fotografia artystyczna)Corpus Delicti Mikhailovskaya, E.; Taranenko, A. Praga: The Masoch Foundation, 1998 ., w 2004 r. (z Igorem Duryczem) pod szyldem „Instytut Kultury Współczesnej”. Zorganizował w Kijowie charytatywną aukcję na rzecz Muzeum Narodowego Czas mecenataСидор-Гібелінда, О. Файні хлопці з Бандершадту. Киев, «Журнал Fine Art», #2, 2008.Настюк, Е. Формула-1 в искусстве. «Киевский Телеграф», 28 мая – 3 июня 2004 № 22 (212)..
Twórczość kinematograficzna thumb|left|150px|Plakat Las Meninas thumb|150px|Plakat Delirium
Filmy Igora Podolczaka charakteryzują się odejściem od tradycyjnej formy narracji, hermetycznością ukazywanego świata, zrównoważoną budową kadru, niespodziewanym kątem ujęcia oraz skrajnią dialektyką w podejściu do reprezentowania czasu-przestrzeni. Przestrzeń zarówno w Las Meninas, jak i w Delirium jest szczelna, ciężko się w jej obrębie poruszać, jest ona jednocześnie męcząca i dla bohaterów filmu, i dla widzów, którzy ich obserwują, co z kolei odzwierciedla czas „końca historii”, jego somnambulizm, bezsilność, chorobliwość, sytuację bez wyjścia.
Panny dworskie Panny dworskie (2008, Ukraina) – debiutancki pełnometrażowy film. Światowa premieraШпилюк, А. Игорь Подольчак покоряет голландские высоты. Коммерсант Украина, № 8 от 23.01.2008. odbyła się w programie konkursowymКонстантинова, К. Український «натюрморт» вперше в Роттердамі. «Дзеркало Тижня», № 3 (682) 26 січня – 1 лютого 2008. na w 2008 roku. Film wziął udział w 27 międzynarodowych festiwalach filmowych, w 10 z nich w programie konkursowym, w innych w oficjalnej selekcji. W rankingu «Podsumowanie ukraińskiej kinematografii» przeprowadzonym przez Stowarzyszenie Ukraińskich Krytyków Filmowych oraz Państwowe Stowarzyszenie Filmowe Panny dworskie znalazły się w dwudziestce najlepszych ukraińskich filmów z lat 1992–2011Кращі українські фільми часів незалежності..
Delirium thumb|150px|Plakat Merry-Go-Round Delirium (2012, Ukraina, Czechy) – drugi pełnometrażowy filmПідгора-Гвяздовський, Я. Художник і режисер Ігор Подольчак: «Свій новий фільм знімаю лише за власні гроші». www.kviff.com 2009. Ihora Podolczaka. Punktem wyjścia do napisania scenariusza stała się powieść «Induktor»Podolchak, Ihor. Delirium. Movie Script and Documentation». ukraińskiego pisarza i dziennikarza Dmytra Bielańskiego. Zdjęcia do filmu trwały z 2008 po 2010 rok. Według Mail.ru Delirium znalazł się w rankingu dziesięciu najlepszych ukraińskich filmów 2012 rokuТоп-10 украинских фильмов 2012 года.. Światowa premiera filmu odbyła się 4 marca 2013 roku w programie konkursowym «Tydzień reżyserów»Fantasporto 2013 Director’s Week Competition, IMDb. na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Porto w 2013 roku.
Merry-Go-Round