Eugeniusz Rusiński (ur. 12 listopada 1949 w Marszowicach [on-line] [dostęp: 20.06.2013] zm. 27 maja 2019Oficjalna strona internetowa Politechniki Wrocławskiej [on-line] [dostęp: 28.05.2019] we Wrocławiu) – polski inżynier mechanik, specjalizujący się w budowie i eksploatacji maszyn, metodach numerycznych oraz wytrzymałości materiałów; nauczyciel akademicki związany z Politechniką Wrocławską[ Informacje na stronie "Ludzie Nauki"] [on-line] [dostęp: 19.06.2013].
Życiorys Syn Franciszka i Anny. Urodził się w Marszowicach k. Oławy, dokąd przeprowadziła się jego rodzina po zakończeniu II wojny światowej. Po ukończeniu szkoły podstawowej i średniej podjął studia mechaniczne na Politechnice Wrocławskiej, które ukończył w 1975 roku zdobywając tytuły magistra inżyniera. W tym samym roku został asystentem na swojej macierzystej uczelni, a także podjął studia doktoranckie, których efektem było otrzymanie w 1980 roku stopnia naukowego doktora nauk technicznych. W 1990 roku Rada Wydziału Mechanicznego Politechniki Wrocławskiej nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie budowy i eksploatacji maszyn o specjalności teoria maszyn i mechanizmów na podstawie rozprawy pt. Mikrokomputerowa analiza ram i nadwozi pojazdów i maszyn roboczych. W 1993 roku otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 2001 roku profesora zwyczajnego na wrocławskiej uczelni technicznejWspółcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, str. 708.. W 1996 r. prezydent Polski Aleksander Kwaśniewski nadał mu tytuł profesora nauk technicznych. Dyplom: Ministra Skarbu Państwa Nr 2146/2004 na członka rad nadzorczych w spółkach Skarbu Państwa (2004). Stopień Generalny Dyrektor Górniczy III Stopnia otrzymał 2014 r. (Generał Górniczy III Stopnia).
Eugeniusz Rusiński poza działalnością naukowo-dydaktyczną pełnił wiele istotnych funkcji kierowniczych na Politechnice Wrocławskiej. W latach 1986–1989 był kierownikiem Zespołu Badawczego Pojazdów Samochodowych, a następnie od 1990 do 1993 roku kierował Ogólnoinstytutowym Laboratorium Komputerowym w Instytucie Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn. W 1994 roku został wybrany kierownikiem Zakładu Komputerowego Wspomagania Projektowania (CAD). W latach 1995–1998 pełnił funkcję zastępcy dyrektora, a następnie od 2000 do 2005 roku dyrektora Instytutu Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn. W 2002 roku Otrzymał tytuł profesora Europäischer Ingenieurpädagoge. W latach 2005–2008 piastował urząd dziekana Wydziału Mechanicznego, a w latach 2008-2016 był prorektorem do spraw badań naukowych i współpracy z gospodarkąWładze PWr na lata 2012-2016 [on-line] [dostęp: 10.04.2013].
Brał aktywny udział w krajowych i zagranicznych stowarzyszeniach naukowych takich jak: Komitet Budowy Maszyn Polskiej Akademii Nauk, Wrocławskie Towarzystwo Naukowe, Polskie Towarzystwo Mechaniki, Polskie Towarzystwo Symulacji Komputerowej, Internationale Gesellschaft für Ingenieurpädagogik (IGIP). Jest autorem 567 publikacji, w tym 5 książekDane Biblioteki Głównej Politechniki Wrocławskiej, stan na XII 2003 i 20 patentów.
ZMarł we Wrocławiu, pochowany 31 maja 2019 r.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2001) Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej (2010) Złota Odznaka Politechniki Wrocławskiej Honorowa Odznaka Zasłużony Pracownik Famago S.A. Medal „Zasłużony Pracownik Kopalni Węgla Brunatnego Turów S.A.” Medal „Zasłużony Pracownik Kopalni Węgla Brunatnego Adamów S.A.” Medal z okazji 60-lecia Kopalni Węgla Brunatnego Turów S.A. Medal 60-lecia Instytutu, Zasłużony dla Instytutu Instytut Górnictwa Odkrywkowego, Poltegor-Instytut Medal 100-lecia Uczelni Technicznych we Wrocławiu Medal Zasłużony dla Wydziału Mechanicznego Politechniki Wrocławskiej Odznaka Honorową „Zasłużony Dla Elektrowni Turów” Odznaka Honorowa Zasłużony dla Kopalni Węgla Brunatnego Bełchatów, PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. Oddział Kopalnia Węgla Brunatnego Bełchatów Złoty Medal Jednostki Ratownictwa Górniczo-Hutniczego KGHM Polska Miedź S.A. Oddział Jednostki Ratownictwa Górniczo-Hutniczego Medal 40-lecia Kopalni Węgla Brunatnego Bełchatów, PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. Oddział Kopalnia Węgla Brunatnego Bełchatów
Nagrody i wyróżnienia
Nagroda Zespołowa Prezesa Rady Ministrów, nagrodę za wybitne krajowe osiągnięcia naukowo-techniczne (1999) Nagroda Zespołowa Prezesa Rady Ministrów, nagrodę za wybitne krajowe osiągnięcia naukowo-techniczne (2003) Wicemistrz Techniki Zagłębia Miedziowego za rozwiązanie nt. „Samojezdny wóz wiercący niski – typu: FACE MASTER 1.5” (2003) Nagroda Zespołowa Prezesa Rady Ministrów, nagrodę za wybitne krajowe osiągnięcia naukowo-techniczne (2006) Nagroda Rektora Politechniki Wrocławskiej Docendo Discimus (2009) Nagroda Zespołowa I stopnia Wrocławskiej Rady FSNT NOT „za wybitne osiągnięcia w dziedzinie techniki” (2009) Nagroda Zespołowa Prezesa Rady Ministrów, II nagroda „za wybitne krajowe osiągnięcia naukowo-techniczne” (2011) Nagroda Zespołowa I stopnia Wrocławskiej Rady FSNT NOT „za wybitne osiągnięcia w dziedzinie techniki” pt. Sprzęgło przeciążeniowe rozłączne mechatronicznego systemu bezpieczeństwa maszyny (2014) Nagroda Zespołowa Prezesa Rady Ministrów, II nagroda „za osiągnięcia naukowo-techniczne” (2015)
Przypisy
Bibliografia Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 708.
Kategoria:Absolwenci Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Prorektorzy uczelni w Polsce Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zmarli w 2019