Stanisław Adolf Werner ps. Stasiak (ur. 1 lutego 1914 w Brwinowie, zm. 24 czerwca 2013 tamże) – polski popularyzator fizyki, publicysta, autor audycji radiowych, podporucznik AK, uczestnik powstania warszawskiego, działacz społeczny, wieloletni wiceprezes Towarzystwa Przyjaciół Brwinowa oraz Honorowy Obywatel Brwinowa.

Życiorys thumb|Grób Stanisława Wernera, w dniu jego pogrzebu 27 czerwca 2013 r., na cmentarzu reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie Był synem Zofii z domu Schuch i Wacława Wernera, fizyka, nauczyciela gimnazjalnego, wykładowcy Politechniki Warszawskiej, akcjonariusza Towarzystwa Akcyjnego Fabryk Metalowych „Norblin, Bracia Buch i T. Werner”. Miał troje rodzeństwa: Helenę Więckowską (1910–1996) – dr geografii, adiunkta Uniwersytetu Warszawskiego, Witolda Teodora Wernera (1911–1942) – inż. rolnika, pracownika Uniwersytetu Poznańskiego oraz Marię Zofię WernerSłownik pracowników książki polskiej, suplement 3. Warszawa 2010, s. 294-296. (1918–1998) – bibliotekarkę, a w czasie wojny sanitariuszkę AK.

Urodził się w Brwinowie, w domu przy ul. Grodziskiej 12 (obecnie siedziba Urzędu Gminy Brwinów). W dzieciństwie mieszkał przy ul. Chłodnej w Warszawie, a ok. 1933 przeprowadził się z rodziną do Brwinowa, gdzie mieszkał do końca życia. Absolwent I Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie (matura 1933). Był podharcmistrzem 23. WDH „Pomarańczarnia”. Następnie studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej, odbywając praktyki zawodowe w rodzinnej fabryce Norblina. Studia ukończył już podczas okupacji niemieckiej, z tytułem magistra inżyniera.

W czasie wojny żołnierz AK, w ramach Bazy Lotniczej „Łużyce” – Wydział Lotnictwa „Bociany” – Oddział III (Operacyjno-Szkoleniowy) - Komendy Głównej AK. Podczas powstania warszawskiego, z braku przydziału zgłosił się na ochotnika do II Obwodu „Żywiciel” Warszawskiego Okręgu AK na Żoliborzu. Po kapitulacji wyszedł z miasta z ludnością cywilną.

Po wojnie pracował jako konstruktor odlewni m.in. w poznańskich zakładach Cegielskiego i warszawskich zakładach „Prodlew”. W okresie stanu wojennego pracownik Komitetu Pomocy Bliźniemu przy kościele w Podkowie Leśnej.

Zmarł 24 czerwca 2013, w wieku 99 lat. Pogrzeb odbył się 27 czerwca na cmentarzu ewangelicko-reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie. Spoczął w grobowcu rodzinnym (kwatera S-3-5) śp. STANISŁAW ADOLF WERNER.

Życie prywatne Żona – Marta Jurowska-Wernerowa (1926–2012), uczestnik powstania warszawskiego, pseudonim „Przyjaciel” Zgrupowania „Żywiciel”, z wykształcenia chemik, pracownik Polskiego Radiahttp://www.podkowianskimagazyn.pl/nr63/radio.htm i Wydawnictwa Naukowo-Technicznego, autorka wielu książek popularnonaukowych z zakresu chemii (m.in. 500 zagadek chemicznych), przewodnicząca Diakonii Parafii Ewangelicko-Reformowanej w Warszawie. Honorowy Obywatel Gminy Brwinów (2012).

Publikacje Popularyzacja nauki Werner napisał kilka książek o łącznej liczbie kilkunastu wydań: 1964: 500 zagadek z fizyki. Warszawa: „Wiedza Powszechna”; wyd. 2: 1965; wyd. 3: 1967. 1966: Czy wiecie dlaczego? Warszawa: „Wiedza Powszechna”, (współautorzy: Marta Jurowska, Zuzanna Stromenger). 1969: Główka pracuje. Warszawa: „Nasza Księgarnia", wyd. 4: Warszawa: „Nasza Księgarnia”, 1981 . 1973: Wyprawa kapitana Łamigłowy w krainę fizyki. Warszawa: „Horyzonty”, wyd. 2: Warszawa: „Horyzonty”, 1975. 1975: Fizyka. Warszawa: „Horyzonty”. 1976: Korepetycje z fizyki. Warszawa: „Nasza Księgarnia”. 1997: Zagadki biblijne. Warszawa: „Alfa-Wero”:, . 2002: Zagadki biblijne. Ząbki: „Apostolicum”, .

Wspomnienia Korzenie: sławni i bliscy z rodziny Wernerów oraz rodzin skoligaconych: Norblinów, Schuchów, Malczów, Fukierów, Meisnerów.... Warszawa: „Łośgraf”, cop. 2002 , wyd. popr.: Warszawa: Oficyna Wydawnicza Łośgraf, cop. 2009 . Migawki wspomnień z moich przeżyć harcerskich; oprac. „Puchacze” - Zespół Historyczny 23 WDH-Warszawskiej Drużyny Harcerskiej „Pomarańczarnia”. Warszawa: 23 WDH, 1988.

Publikował w „Młodym Techniku”, „Świecie Młodych” i „Podkowiańskim Magazynie Kulturalnym”, a także był współredaktorem „Gazety Brwinowskiej”. Autor około 30 audycji radiowych.

Odznaczenia Krzyż Partyzancki Krzyż Armii Krajowej Warszawski Krzyż Powstańczy

Przypisy

Bibliografia Biogram na stronie gminy Brwinów Sylwetka na str. Muzeum Powstania Warszawskiego (stan na 27.06.2013) Stanisław Werner w Archiwum Historii Mówionej na stronie Muzeum Powstania Warszawskiego (stan na 27.06.2013) Nekrolog w Gazecie Wyborczej emitowany 26.06.2013 Wspomnienie o Stanisławie Wernerze

Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie Kategoria:Podharcmistrzowie Kategoria:Polscy fizycy XX wieku Kategoria:Polscy fizycy XXI wieku Kategoria:Polscy popularyzatorzy fizyki Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 2013 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Ludzie urodzeni w Brwinowie