Sarigan – wyspa wulkaniczna należąca do archipelagu Marianów Północnych. Znajduje się 56 km na północ od Guguan, 463 km na północ od Saipan i 111 km na południe od Pagan. Wyspa nie jest zamieszkana.
Geografia Sarigan na w przybliżeniu kształt elipsy o długości 4,8 km i szerokości 4 km. Powierzchnia wyspy wynosi 13 km²Brainard, Coral reef ecosystem monitoring report, S. 1. Cała wyspa jest stratowulkanem, który wznosi się ponad 4000 m od dna oceanu na wysokość 744 m n.p.m. Najwyższym szczytem jest Bandeera Peak na północno-zachodnim skraju wyspy. W ramach głównego krateru i na zachodnich stokach licznie występują fumarole.
Wyspa ma bardzo strome zbocza od strony wschodniej, które są podatne na osunięcia ziemi. Zachodnie zbocze ma głębokie kaniony powstałe w wyniku erozji. Linia brzegowa jest zdominowana przez strome klify dochodzące do 100 m wysokości.
Historia Wyspa byłą kiedyś zamieszkiwana przez CzamorroDirk HR Speenemann: Combining Curiosity with Political Skill: The Antiquarian Interests and Cultural Politics of Georg Fritz. In: Micronesian journal of the humanities and social sciences, 2006(5), S. 495–504, hier S. 498..
Wyspa została odkryta w 1669 roku przez hiszpańskiego żeglarza Bernardo de la Torre. Wraz z sąsiednią Anatahan oznaczane były na mapach jako „Las Dos Hermanas” (hiszp. „Dwie siostry”). W 1695 tubylcy zostali przymusowo przesiedleni na Saipan, a trzy lata później na Guam.
W 1899 wyspa wraz z całym archipelagiem Marianów Północnych została sprzedana Cesarstwu Niemieckiemu przez Hiszpanię. Od tej pory wyspa stanowiła część Nowej Gwinei Niemieckiej. W latach 1900–1906 pełniła funkcje kolonii karnej. Więźniowie w większości pracowali na plantacjach kokosaGerd Hardach: König Kopra. Die Marianen unter deutscher Herrschaft 1899–1914. Steiner, Stuttgart 1990, , S. 23f, 32, 46.. W 1909 wyspa została wydzierżawiona firmie Pagan Society stanowiącej partnerstwo japońsko-niemieckie. Firma ta prowadziła plantację kokosów, jednak kłopoty finansowe doprowadziły do upadku firmy.
Po I wojnie światowej wyspa została przekazana przez Ligę Narodów Cesarstwu Japonii, jako część Mandatu Południowego Pacyfiku. W 1930 roku na wyspie mieszkało około 20 rodzinBrainard, Coral reef ecosystem monitoring report, S. 2.. Po II wojnie światowej wyspa została przekazana Stanom Zjednoczonym, jako część Powierniczego Terytorium Wysp Pacyfiku. Obecne jest częścią terytorium stowarzyszonego z USA i stanowi część Wspólnoty Marianów Północnych.
Dziś wyspa jest rezerwatem przyrody.
Przypisy
Bibliografia Russell E. Brainard et al.: Coral reef ecosystem monitoring report of the Mariana Archipelago: 2003–2007. (=PIFSC Special Publication, SP-12-01) NOAA Fisheries, Pacific Islands Fisheries Science Center 2012 (Kapitel Sarigan (englisch, PDF, 12,2 MB)). Richard B. Moore, Frank A. Trusdell: Geologic map of Sarigan Volcano, northern Mariana Islands. United States Geological Survey 1993 (Download).
Linki zewnętrzne
and Sarigan
Kategoria:Podział administracyjny Marianów Północnych Kategoria:Wulkany na Marianach Północnych Kategoria:Stratowulkany Kategoria:Aktywne wulkany Kategoria:Wyspy wulkaniczne Kategoria:Bezludne wyspy Marianów Północnych