Lew Michajłowicz Jerogin, (ur. 20 kwietnia 1884 , zm. 26 marca 1941 w Warszawie) – rosyjski wojskowy (generał), emigracyjny działacz wojskowy.
W 1901 ukończył 2 korpus kadetów, zaś w 1904 konstantynowską szkołę artyleryjską. Brał udział w I wojnie światowej. Dowodził baterią w 18 Brygadzie Artylerii, a następnie 70 Brygadzie Artylerii. W 1917 r. awansował do stopnia podpułkownika. W grudniu 1917 r. wstąpił do nowo formowanych wojsk Białych gen. Antona I. Denikina. Dowodził 3 Oficerską Baterią Artylerii. Uczestniczył w 1 Marszu Kubańskim. Objął dowództwo 3 Samodzielnej Baterii Artylerii, a następnie 1 Baterii 2 Brygady Artylerii. Pod koniec 1918 awansował na pułkownika. Dowodził 2 Brygadą Artylerii, zaś od poł. października 1919 r. Korniłowską Brygadą Artylerii. Krótko przed ewakuacją wojsk Białych z Krymu do Gallipoli w połowie października 1920 w stopniu generała majora został dowódcą Dywizji Korniłowskiej. Na emigracji zamieszkał w Bułgarii. W 1925 r. przeniósł się do Polski. Stanął na czele oddziału Rosyjskiego Związku Ogólnowojskowego (ROWS) w Warszawie. Zmarł podczas okupacji niemieckiej 26 marca 1941 r. Według części źródeł nastąpiło to w 1943 r. Pochowany został na cmentarzu prawosławnym na Woli
Linki zewnętrzne Biografia Lwa M. Jerogina Kolejna biografia Lwa M. Jerogina
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Первые добровольцы на Юге России, 2004
Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Rosyjscy generałowie Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Rosyjscy emigranci w II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Pochowani na cmentarzu prawosławnym na Woli Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1941