thumb|Kitty O’Brien Joyner, inżynier elektryk (1952) thumb|Inżynierowie projektujący prototyp (1954) thumb|Inżynierowie NASA (1969) Inżynier – osoba, która ma umiejętności i wiedzę zdobytą w zakresie nauk inżynieryjnych i technicznych. Jest to także określenie tytułu zawodowegoArt. 93 ust. 2 pkt 2 lit. b Ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (). nadawanego przez uczelnie po ukończeniu studiów inżynierskich.
Etymologia słowa Słowa inżynieria i inżynier pochodzą od francuskich wyrazów oraz . Określenia te pochodzą z kolei od starofrancuskiego terminu .
Francuskie (człowiek twórczego umysłu, wynalazca, konstruktor w rozumieniu projektant i wykonawca w jednym) jest wyrazem ogólnoromańskim – z łacińskiego () oznaczającego osobę wyszkoloną, co pochodzi od łacińskiego (charakter, inteligencja, talent). Z języków romańskich przeszedł do innych języków indoeuropejskich. Bezpośrednią kontynuacją łacińskiego jest francuskie (narzędzie, broń, maszyna) i angielskie .
Umiejętności Inżynier stosuje metody naukowe oraz naukowy punkt widzenia do rozwiązywania i analizowania problemów technicznych, w czym pomaga mu jego wykształcenie. Praca inżyniera w znaczniej mierze jest umysłowa i kreatywna. Wymaga ona również umiejętności zarządzania.
Wykształcenie inżynierskie W szkolnictwie wyższym wiedza ta jest często poświadczana tytułem zawodowym. Przykładowo w Polsce tytuł inżynierski to inżynier (odpowiednik ang. ) lub magister inżynier (odpowiednik ang. ); nadaje się go na podstawie rozporządzeniaRozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów ()., natomiast w Niemczech istnieje ustawa o ochronie tytułu zawodowego lub ().
Historia Pierwsze polskie stowarzyszenie inżynierskie Towarzystwo Politechniczne Polskie w Paryżu założył w 1835 roku generał oraz inżynier wojskowy Józef Bem.
Zobacz też
Magister inżynier Tytuł zawodowy
Przypisy
Kategoria:Polskie tytuły zawodowe Kategoria:Szkolnictwo wyższe Kategoria:Profesje