Zadnia Sławkowska Ławka (słow. Vareškové sedlo, 2281 m) – stosunkowo szeroka przełęcz w bocznej grani słowackich Tatr Wysokich odgałęziającej się od grani głównej w wierzchołku Małej Wysokiej. Jest położona w jej fragmencie zwanym Sławkowską Granią. Oddziela od siebie dwie Sławkowskie Czuby: Zadnią Sławkowską Czubę na zachodzie i Skrajną Sławkowską Czubę na wschodzie.
Północne stoki opadają z przełęczy do Nowoleśnej Kotliny w Dolinie Staroleśnej, południowe – do Doliny Sławkowskiej. Najdogodniejsze drogi na przełęcz prowadzą z Doliny Staroleśnej znad Warzęchowego Stawu oraz z Doliny Sławkowskiej prawym skrajem południowo-zachodniej ściany Zadniej Sławkowskiej Czuby.
Pierwsze wejścia (przy przejściu granią): letnie – Alfred Martin, 1 czerwca 1905 r., zimowe – Władysław Krygowski, 13 marca 1928 r.
Przypisy
Kategoria:Przełęcze Tatr Wysokich Kategoria:Przełęcze słowackich Tatr